Visconti - ród arystokracji włoskiej, wzmiankowany już w XI wieku. Pochodzą od Ottona, rycerza zasłużonego w czasie I wyprawy krzyżowej ,który został w 1078 r. wicehrabią (visconte) Mediolanu, który to tytuł dał początek nazwisku. Z rodu tego pochodził Teobaldo de' Visconti, od 1271 papież Grzegorz X, Azzo i Lucchino (XIV. w.) narzucili panowanie niemal całej Lombardii i sięgnęli aż do Piemontu. Podzielone posiadłości rodowe zjednoczył Gian Galleazzo hrabia Virtu (1351–1402) kupił u cesarza Wacława tytuł księcia Mediolanu, opanował Pizę, Sienę, Perugię, Padwę, Bolonię, nosił się z myślą pozyskania dla siebie korony zjednoczonych Włoch. Panowanie jego rozumne i sprężyste zapewniło miastom włoskim potęgę i dobrobyt, przyozdobił je G. wspaniałymi budowlami[styl do poprawy], w Piacenzy odnowił uniwersytet 1447, po wygaśnięciu głównej linii, panowanie przeszło w dom Sforzów.
W latach 1287–1447 panowali w Mediolanie jako:
Spis treści |
| Potomkowie Uberto Visconte ( † poł.XIII w.)
|
|