Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
| Vito Mannone | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Vito Mannone | |
| Data i miejsce urodzenia |
2 marca 1988 Desio, Włochy  |
|
| Pozycja | bramkarz | |
| Wzrost | 191 cm[1][2] | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Hull City (wypożyczony z Arsenalu) |
|
| Numer | 29 | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 2003–2005 2005–2006 |
Atalanta Bergamo Arsenal |
|
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 2006– 2006 2010– |
Arsenal → Barnsley (wyp.) → Hull City (wyp.) |
6 (0) 2 (0) 9 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2009–2010 | Włochy U-21 |
8 (0) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 16 kwietnia 2011. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 18 października 2010. |
||
Vito Mannone (ur. 2 marca 1988) to włoski piłkarz występujący na pozycji bramkarza w angielskim klubie Hull City, do którego jest wypożyczony z Arsenalu. Jest wychowankiem włoskiej Atalanty Bergamo[3], jednakże w jej barwach występował tylko na szczeblu młodzieżowym. W 2005 roku przeszedł do angielskiego Arsenalu, gdzie przez rok terminował w zespole juniorskim. Od 2006 roku jest zawodnikiem pierwszego zespołu Kanonierów. W 2006 roku przez krótki czas był wypożyczony do Barnsley. W trakcie sezonu 2010/11 wypożyczono go do Hull City.
Po tym jak w trakcie sezonu 2009/10 zajął miejsce kontuzjowanego Almunii w bramce Arsenalu, został zauważony przez selekcjonera reprezentacji Włoch do lat 21 Pierluigiego Casiraghi. Zadebiutował w niej w 2009 roku podczas spotkania eliminacji do Mistrzostw Europy U-21 przeciwko reprezentacji Węgier.
Spis treści |
Mannone został sprowadzony z włoskiej Atalanty do klubu z Highbury przez Arsene'a Wengera w lecie 2005 roku[3]. Skauci zespołu z Londynu wypatrzyli go podczas jednego z turniejów młodzieżowych, gdy jego ówczesna drużyna grała z juniorami Parmy.[4] Wysłannicy Kanonierów jechali tam wtedy obserwować Arturo Lupoliego, lecz w oko wpadł im również Mannone[5]. Arsenal podpisał z nim 3-letni kontrakt i zapłacił włoskiemu klubowi 350.000 £ rekompensaty, ponieważ zawodnik nie miał jeszcze profesjonalnego kontraktu[6]. Jeszcze przed transferem, gdy Włoch dowiedział się o zainteresowaniu Anglików swoją osobą, stwierdził:
 |
Młody bramkarz zadebiutował w przedsezonowym meczu towarzyskim z londyńskim klubem Barnet w dniu 16 lipca 2005 roku. Jego drużyna wygrała wtedy 4-1[7].
18 sierpnia 2006 roku Mannone został na trzy miesiące wypożyczony do angielskiego Barnsley, gdzie miał walczyć o pozycję pierwszego bramkarza z bardziej doświadczonym Nickiem Colganem[8]. Włoski bramkarz zadebiutował 22 września 2006 roku w spotkaniu przeciwko Preston North End. Musiał wejść na boisko, ponieważ Colgana ujrzał czerwoną kartkę. Mannone zawinił przy dającej zwycięstwo klubowi z Preston bramce zdobytej głową przez Patricka Agyemanga[9]. W swoim kolejnym meczu przeciwko Luton Town także zawinił przy zwycięskiej bramce Ahmeta Brkovicia.[10] Było to ostatnie spotkanie, które Mannone rozegrał w barwach Barnsley[6].
Po kontuzji kolana, wypożyczenie Mannone do Barnsley zostało skrócone i wrócił on do Arsenalu 23 października 2006 roku na leczenie[11]. Mówiło się, że zawodnik może w zimowym oknie transferowym w 2007 roku przejść do Inverness, występującym w szkockiej ekstraklasie, ale ostatecznie transfer nie doszedł do skutku, ponieważ włodarze klubu ze Szkocji nie mogli zagwarantować 19-latkowi miejsca w pierwszym składzie. Mannone był także łączony z ówczesnym beniaminkiem SPL, Gretną. Ostatecznie Włoch pozostał w Londynie[12][13].
Mannone był regularnie powoływany jako zmiennik Łukasza Fabiańskiego w Pucharze Ligi w sezonie 2007/08. Nie wystąpił jednak w żadnym z pięciu spotkań Arsenalu w tych rozgrywkach[14], a jego klub odpadł po półfinałowej porażce z Tottenhamem. 19 grudnia 2007 roku Arsenal ogłosił, że podpisał z graczem nowy, długoterminowy kontrakt[15]. 19 kwietnia 2008 roku został po raz pierwszy powołany do meczowego składu Arsenalu w Premier League - usiadł na ławce rezerwowych w wygranym 2-0 spotkaniu z Reading, cały mecz zagrał wtedy Jens Lehmann[16].
Sytuacja Mannone poprawiła się po sezonie 2007/08 - do niemieckiego VfB Stuttgart odszedł wtedy Lehmann, a Włoch został trzecim bramkarzem drużyny. Przed sezonem 2008/09 otrzymał koszulkę z numerem 24. (wcześniej nosił trykot z 40.), po tym jak poprzedni jej posiadacz, Manuel Almunia, otrzymał numer 1[12]. 18 lipca 2008 roku został wprowadzony na drugą połowę przedsezonowego meczu towarzyskiego z Barnet i zachował czyste konto[17].
24 maja 2009 roku zadebiutował w spotkaniu ligowym, a stało się to podczas ostatniego meczu sezonu 2008/09 ze Stoke City. Arsenal wygrał 4-1[18].
16 września 2009 roku z powodu kontuzji pierwszego bramkarza Almuni i jego zmiennika Fabiańskiego, Mannone zadebiutował w Lidze Mistrzów w spotkaniu fazy grupowej ze Standardem Liège. W ciągu pierwszych 5. minut tego mecz wpuścił dwa gole. Jednakże Arsenal odwrócił losy meczu i ostatecznie po golach wygrał 3-2[19].
Z powodu dalszej niedyspozycji Almuni, 19 września 2009 roku Mannone rozegrał swój drugi mecz w Premier League, który Arsenal wygrał 4-0[20]. W kolejnym meczu, 26 września 2009 roku z Fulham na Craven Cottage Włoch ponownie zachował czyste konto[21]. Zespół z Londynu wygrał 1-0, zaś Mannone otrzymał tytuł zawodnika meczu. Później stwierdził, że był to najlepszy mecz w jego karierze[22]. 29 września 2009 roku w wygranym 2-0 spotkaniu Ligi Mistrzów z Olympiakosem ponownie nie dał się pokonać[23].
17 października 2009 roku Mannone wyszedł w pierwszym składzie w spotkaniu z Birmingham City[24]. Oficjalnie powodem takie stanu rzeczy była niedyspozycja Manuela Almunii, lecz media zaczęły spekulować jakoby Włoch po prostu wygrał rywalizację z Hiszpanem, jednakże w następnych meczach między słupkami stał już Almunia.
25 stycznia 2010 roku Mannone podpisał nowy długoterminowy kontrakt z Arsenalem[25].
18 października 2010 Mannone został do 3 stycznia 2011 roku wypożyczony do Hull City[26]. 27 października 2010 roku Włoch zadebiutował w nowym zespole. Stało się to w wygranym 3-0 w spotkaniu rezerw Hull z rezerwami Scunthorpe United, w którym Mannone zaliczył kilka udanych interwencji[27]
13 listopada 2009 roku zadebiutował w reprezentacji Włoch od lat 21 w przegranym 0-2 spotkaniu z reprezentacją Węgier rozgrywanym w ramach eliminacji do Mistrzostw Europy U-21 w 2011 roku[28]. Cztery dni po debiucie bramkarz rozegrał kolejny mecz w zespole U-21. Tym razem Włosi pokonali 4-0 reprezentację Luksemburga[29]. Włoch nie dał się pokonać także 3 marca 2010 roku, w rewanżowym pojedynku z Węgrami, które jego drużyna wygrała 2-0[30].
| Klub | Sezon | Liga | Puchary | Europa | Ogólnie | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Występy | Gole | Asysty | Występy | Gole | Asysty | Występy | Gole | Asysty | Występy | Gole | Asysty | ||
| Arsenal | 2005/06 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Barnsley (wyp.) | 2006/07 | 2 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 0 |
| Arsenal | 2007/08 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2008/09 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | |
| 2009/10 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 0 | 8 | 0 | 0 | |
| 2010/11 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | |
| Hull City (wyp.) | 2010/11 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Ogólnie | 8 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 3 | 0 | 0 | 13 | 0 | 0 | |
| Reprezentacja | Sezon | Występy | Gole |
|---|---|---|---|
| Włochy U-21 |
2009/10 | 3 | 0 |
| 2010/11 | 5 | 0 | |
| Ogólnie | 8 | 0 | |
Kilka tygodni przed transferem do Arsenalu zmarł ojciec i zarazem agent 16-letniego wówczas Mannone[33][34].
|
|||||
