Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Vittorio Gassman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Vittorio Gassman
Vittorio Gassman
Data i miejsce urodzenia 1 września 1922
Genua
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 2000
Rzym
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy Medaglia d'oro ai benemeriti della Cultura e dell'Arte
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Vittorio Gassman, ps. "Il Mattatore" (ur. 1 września 1922 w Genui, zm. 29 czerwca 2000 w Rzymie) – włoski aktor teatralny i filmowy oraz reżyser.

[edytuj] Biografia

Urodził się w zamożnej niemiecko-włoskiej rodzinie rzymskokatolickiej, jego matka pochodziła z Pizy. W latach szkolnych był dobrym koszykarzem. Studiował aktorstwo w Accademia Nazionale d'Arte Drammatica w Rzymie. W 1942 roku zadebiutował na scenie w Mediolanie w przedstawieniu Nieprzyjaciółka (La Nemica) z Aldą Borelli w reżyserii Dario Niccodemi. Następnie przeniósł się do Rzymu i związał z zespołem Teatro Eliseo z Tino Carraro i Ernesto Calindri.

Po raz pierwszy wystąpił na ekranie w filmie Spotkanie z Laurą (Incontro con Laura, 1945). Wraz z Stoppą, Riną Morelli i Paolą Borboni występował w sztukach reżyserowanych przez Luchino Viscontiego. Grał energicznego Stanleya Kowalskiego w sztuce Tennessee Williamsa Tramwaj zwany pożądaniem (Un tram che si chiama desiderio). Następnie dołączył do Teatro Nazionale z Tommaso Salvini, Massimo Girotti, Arnoldo Foà w spektaklu Henryka Ibsena Peer Gynt. W 1952 roku wraz z Luigi Squarziną założył Teatro d'Arte Italiano i zrealizował pełną wersją dramatu Hamlet, a następnie rzadkie utwory Seneki Tyestes (Tieste) lub Ajschylosa Persowie. W 1956 roku zagrał tytułową postać w Otello.

Dużą popularność przyniósł mu udział w czarnej komedii Sprawcy nieznani (I Soliti ignoti, 1958) jako złodziej z Claudią Cardinale, komediodramacie wojennym Wielka wojna (La Grande guerra, 1959), komediodramacie Fanfaron (IL Sorpasso, 1962), komedii Potwory (I Mostri, 1963), komedii Brancaleone i Krzyżowcy (Brancaleone alle crociate, 1970), komediodramacie Zapach kobiety (Profumo di donna, 1974) jako kapitan Fausto Consolo i dramacie Drogi papa (Caro papà, 1979) . Pomimo sukcesu w filmach, Gassman nigdy nie opuścił teatru. Założył szkołę teatralną we Florencji.

Był trzykrotnie żonaty; z Norą Ricci (1944-1952), z którą ma córkę Paolę, aktorką Shelley Winters (od 28 kwietnia 1952 do 1954), z którą ma córkę Vittorię (ur. 1953), i Diletta D'Andrea (od 1972 do jego śmierci), z którą ma syna Jacopo. Z nieformalnego związku z Juliette Mayniel, ma syna Alessandro (ur. 24 lutego 1965).

W późnych latach swojego życia padł ofiarą depresji. Zmarł w wieku 78. lat na zawał mięśnia sercowego. Pochowany został na słynnym cmentarzu Campo Verano w Rzymie.

[edytuj] Wybrana filmografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Vittorio_Gassman&oldid=31400576
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty