Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Vladimír Mečiar | |
 |
|
| Data urodzenia | 26 lipca 1942 |
| Prezydent Słowacji (p.o.) | |
| Przynależność polityczna | Partia Ludowa – Ruch na rzecz Demokratycznej Słowacji |
| Okres urzędowania | od 1 stycznia 1993 do 2 marca 1993 |
| Poprzednik | nowy urząd |
| Następca | Michal Kováč |
| Okres urzędowania | od 2 marca 1998 do 30 października 1998 |
| Poprzednik | Michal Kováč |
| Następca | Mikuláš Dzurinda |
| Premier Słowacji | |
| Przynależność polityczna | Partia Ludowa – Ruch na rzecz Demokratycznej Słowacji |
| Okres urzędowania | od 1 stycznia 1993 do 14 marca 1994 |
| Poprzednik | nowy urząd |
| Następca | Jozef Moravčík |
| Okres urzędowania | od 13 grudnia 1994 do 30 października 1998 |
| Poprzednik | Jozef Moravčík |
| Następca | Mikuláš Dzurinda |
Vladimír Mečiar (ur. 26 lipca 1942) – polityk słowacki, lider Partii Ludowej, tymczasowy prezydent tego kraju w latach 1993 i 1998, a także premier w latach 1992–1994 i 1994–1998.
Spis treści |
Urodził się jako najstarszy syn krawca. Karierę zaczynał w Komunistycznej Partii Słowacji, słowackiej przybudówce Komunistycznej Partii Czechosłowacji. Został szefem komitetu partii w mieście Žiar nad Hronom. W 1969 został usunięty ze stanowiska, po tym jak podczas zebrania nawoływał do reform. Rok później został wyrzucony z samej partii. Został wtedy wciągnięty na listę wrogów ustroju, co później wykorzystał na swoją korzyść. W międzyczasie zatrudnił się w hucie szkła i zapisał się na wydział prawa Uniwersytetu w Bratysławie.
W 1989 wstąpił do nowej partii Społeczeństwo Przeciwko Przemocy (VPN). W styczniu 1990, z rekomendacji Aleksandra Dubčeka został ministrem spraw wewnętrznych i środowiska Republiki Słowackiej. W czerwcu tego samego roku został premierem Republiki. W marcu 1991 Mečiar wraz z kilkoma członkami rządu Republiki wystąpił z partii, tworząc Partię Ludową – Ruch na rzecz Demokratycznej Słowacji (LS-HZDS). W 1992 LS-HZDS wygrało wybory na Słowacji, jednocześnie w Czechach największe poparcie uzyskała Obywatelska Partia Demokratyczna Vaclava Klausa. Obydwaj politycy nie porozumieli się w kwestii charakteru państwa. Mečiar chciał konfederacji, a Klaus państwa unitarnego bądź rozpadu Czeskiej i Słowackiej Republiki Federalnej. Wobec tak skrajnie różnych poglądów, 23 lipca 1992 zdecydowano o podziale Czechosłowacji.
1 stycznia 1993 Mečiar został pierwszym premierem Słowacji. Po trzech miesiącach tego samego roku stracił większość w parlamencie, lecz dopiero w marcu 1994 został odsunięty od władzy przez koalicję partii opozycyjnych. W październiku tego samego roku powrócił jednak na fotel premiera, po tym jak HZDS wygrała wybory.
W czasie jego rządów był oskarżony zarówno przez przeciwników politycznych jak i kraje Zachodu o autokratyczny styl rządów, nieszanowanie reguł demokratycznych i korupcję. Chociaż Słowacja złożyła wniosek o członkostwo w NATO i Unii Europejskiej, to negocjacje zostały poważnie zahamowane. Za jego rządów doszło do napięć w stosunkach z Węgrami, co prawda w marcu 1995 doszło do podpisania traktatu o stosunkach dobrosąsiedzkich i przyjaznej współpracy, w którym Węgry uznały nienaruszalność granicy ze Słowacją, to w listopadzie tego samego roku Rada Narodowa przyjęła ustawę językową nadającą językowi słowackiemu status jedynego języka urzędowego. Ten krok wzbudził natychmiastowy protest węgierskiego rządu. Rząd Mečiara zaproponował nawet w 1997 rozwiązanie problemu mieszkającej w południowej części Słowacji mniejszości węgierskiej metodą przesiedleń, co wywołało jeszcze większe oburzenie na Węgrzech i to doprowadziło do jeszcze większej zapaści w stosunkach słowacko-węgierskich[1]. Był także ostro skonfliktowany z ówczesnym prezydentem Michalem Kováčem. Został wtedy oskarżony o zlecenie słowackim służbom specjalnym porwanie syna prezydenta do Austrii. W 1998, został tymczasowym prezydentem Słowacji, po tym jak parlament nie wybrał następcy Kováča. Jako p.o. prezydenta ułaskawił ludzi podejrzanych o porwanie syna prezydenta.
W 1998 HZDS wygrało co prawda wybory, ale nie zdołało utworzyć koalicji. Premierem został wtedy Mikuláš Dzurinda. Rok później kandydował w wyborach na prezydenta, lecz przegrał z Rudolfem Schusterem.
W 2002 jego partia ponownie wygrała wybory, ale Dzurinda pozostał premierem. W tym samym czasie HZDS zaczęły wstrząsać wewnętrzne konflikty, co spowodowało odejście wielu działaczy, w tym Ivana Gašparoviča. W 2004 Mečiar ponownie kandydował w wyborach prezydenckich, ale ponownie przegrał, tym razem ze swoim dawnym sojusznikiem Gašparovičem. W 2010 partia Mečiara po raz pierwszy w historii nie weszła do parlamentu.
|
||||||||||
|
|||||||
