| Voltairine de Cleyre | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 listopada 1866, Leslie Michigan |
| Data i miejsce śmierci | 20 czerwca 1912, Chicago |
Voltairine de Cleyre (ur. 17 listopada 1866 w Leslie - Michigan, zm. 20 czerwca 1912 w Chicago) - amerykańska anarchistka i pisarka.
W dzieciństwie została oddana przez rodzinę do katolickiego klasztoru w Ontario w Kanadzie. Uciekała stamtąd dwa razy i odwróciła się od wiary. Rodzinne powiązania z abolicjonistami oraz obserwacja biedy najniższych warstw społecznych wyrobiły w niej radykalne poglądy społeczno-polityczne. Zaczęła publikować a od 1887 przeszła na pozycje anarchistyczne.
Między 1889 a 1910 żyła w Filadelfii, gdzie uczyła dzieci żydowskich emigrantów języka angielskiego. Po 1892 zaangażowała się ruch sufrażystek. W 1897 wyjechała w podróż do Anglii, gdzie poznała między innymi Maxa Nettlau, Piotra Kropotkina oraz Louise Michel.
W 1910 wróciła do Chicago i rozpoczęła pracę jako nauczycielka. Poparła rewolucję meksykańską w 1912 roku. Była blisko związana z Dyer D. Lumem, który w 1893 popełnił samobójstwo. Miała dziecko z Jamesem B. Elliotem, ale zostało jej odebrane, gdy związek się rozpadł.
Cierpiała na depresję, co najmniej dwa razy usiłowała popełnić samobójstwo. Przeżyła także zamach na swoje życie - 19 grudnia 1902 r. Stało się to w czasie nagonki antyanarchistycznej po śmierci prezydenta McKinley'a. Zamach pogorszył jej i tak nadszarpnięty stan zdrowia, gdyż nie wydobyto kul z jej ciała.
W 1903 wyjechała w podróż do Norwegii. W trakcie podróży została aresztowana, ponieważ policja przypuszczała, że przyjechała dokonać zamachu na przebywającego wówczas w tym kraju cesarza Wilhelma. Pogorszyło to jej stan zdrowia, przyczyniło się do nawrotu depresji i podjęcia kolejnej próby samobójczej.
Ostatnie lata jej życia były najpłodniejsze literacko. Walczyła z dyskryminacją kobiet i militaryzmem początków XX wieku.