| Władimir Gardin | |
| Data i miejsce urodzenia | 18 stycznia 1877 Moskwa, |
| Data i miejsce śmierci | 29 maja 1965 Sankt Petersburg, |
| Zawód | aktor |
Władimir Rostisławowicz Gardin (ros. Владимир Ростиславович Гардин, ur. 18 stycznia 1877 w Moskwie, zm. 29 maja 1965 w Leningradzie) – radziecki aktor, reżyser i scenarzysta filmowy.
Spis treści |
Władimir Gardin karierę aktorską rozpoczął w roku 1898 od występów w teatrze. Pracuje w wielu prowincjonalnych teatrach oraz u Komissarżewskiej i Korsza. Debiutuje w filmie jako aktor i reżyser w 1913. Zajął się ekranizacją dzieł rosyjskiej literatury. Kolejno realizuje filmy na podstawie powieści Lwa Tołstoja: Anna Karenina (1914), Sonata Kreutzerowska (1914) oraz wraz z Jakowem Protazanowem Wojna i pokój (1915). Adaptuje na potrzeby ekranu twórczość Iwana Turgenjewa Szlacheckie gniazdo (1915), W przededniu (1915), oraz Nikołaja Ostrowskiego Dzikuska. Poza klasyką ekranizował również twórczość pisarzy mu współczesnych Andrejewa, Dni naszego życia (1914) oraz Wierbickiej Księga szczęścia.
Po rewolucji październikowej zajął się reżyserią filmów agitacyjnych. Pierwszym jego pełnometrażowym obrazem, był zrealizowany wspólnie z uczniami Goskinszkoły (min. Wsiewołodem Pudowkinem) Sierp i młot z 1921. Wyreżyserował jeszcze kilka filmów o równie propagandowym charakterze, min. Krzyż i Mauzer (1925), Car i poeta (1927). Władimir Gardin odegrał istotną rolę w formowaniu się narodowych kinematografii Ukrainy i Białorusi. Wraz z miejscowymi młodymi twórcami zrealizował tam filmy Ślusarz i kanclerz, Ostap Bandura, Kastuś Kalinowski, istotne dla rozwoju lokalnej produkcji.
W latach 30. Władimir Gardin skupia się na aktorstwie. Role w w filmach Turbina 50 000 i Juduszka Gołowlow należały do najlepszych w jego karierze. Ponadto gra wiele ról istotnych dla rozwoju socrealizmu w ZSRR u czołowych reżyserów epoki. Pisze również dwutomowe Wspomnienia (1959-1952).
Został odznaczony m.in. Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.