Władysław (Wladislao, 1380)- polskie zapożyczenie od bohemizmów słowiańskich typu własny, zwłaszcza czy Władysław (=czeskie vlastn; zvlaste, Vladislav), imie złożone jest z dwu członów: vlad- "władać" oraz -slav "sława"[1] i oznacza "ten, który włada sławą", t.j. "sławny, znamienity".
Wywodzi się od słowa oznaczającego "ten, który zawładnął sławą". Istnieje teoria, iż jest to pierwotnie imię bułgarskie, zapożyczone przez Węgry do Polski i za pośrednictwem polskim zaszczepione w Czechach. Na polskim gruncie powstała również inna forma tego imienia, bardziej dostosowana do specyfiki jęz. polskiego: Włodzisław. Nie jest możliwe określenie, która z tych form pojawiła się w Polsce wcześniej. Istnieje również bardzo rzadko występująca forma Ładysław, stanowiąca zapożyczenie z języków sąsiednich, zwł. czeskiego i słowackiego.[potrzebne źródło] "Włodzisław" wyraźnie nazwany zakonnikiem reguły św. Benedykta (fratri nostro Wladislao de Polonia monacho dieti monasterii nostri"[2]
Patronem tego imienia jest św. Władysław, król Węgier.
Od imienia Władysław pochodzi nazwisko Władysławski nadane Gabrielowi Prewancjuszowi na cześć królewicza Władysława (z rodu Wazów), którego był nauczycielem.
Władysław imieniny obchodzi: 12 czerwca i 30 czerwca (przesunięte z 27 czerwca), 25 września lub 4 maja.
Królowie i książęta polscy o imieniu Władysław:
Zobacz też:
Znane osoby noszące imię Władysław:
|
|||||||||||