Władysław Dewoyno (ur. 10 lipca 1915 w Moskwie, zm. 22 stycznia 1991 w Łodzi) – polski aktor teatralny i filmowy, związany przede wszystkim z teatrami Wrocławia i Łodzi. Przed wojną studiował rolnictwo i leśnictwo na UAM i aktorstwo w PIST, które to studia przerwał wybuch wojny. Naukę kontynuował w konspiracji. Po upadku powstania warszawskiego został wywieziony na roboty do Niemiec. Również przed wojną współpracował jako lektor z Polskim Radiem. Miał w swoim dorobku około osiemdziesięciu ról filmowych.
[edytuj] Wybrana filmografia
- Kramarz (1990), reż. A. Barański – Ksiądz
- Nowy Jork, czwarta rano (1988), reż. K. Krauze – Zawadzki
- Niezwykła podróż Baltazara Kobera (1988), reż. W. J. Has – Pastor
- Diabelskie szczęście (1985), reż. F. Trzeciak – Notariusz
- Marynia (1983), reż. J. Rybkowski – Julian Abdulski, urzędnik w firmie Połanieckiego
- Daleko od szosy (1976), reż. Z. Chmielewski – Chłop kupujący wiadro (odc. 1)
- Znaki na drodze (1969), reż. A. Piotrowski – magazynier w więzieniu
- Lalka (1968), reż. W. J. Has – Jan Machalski, przyjaciel Rzeckiego
- Hrabina Cosel (1968), reż. J. Antczak – Holder, szlachcic saski
- Agnieszka 46 (1964), reż. S. Chęciński – January
- Pigułki dla Aurelii (1958), reż. Stanisław Lenartowicz – Heinz, feldfebel w spelunie
- Pętla (1957), reż. W. J. Has – Władek, monter sieci telefonicznej
[edytuj] Linki zewnętrzne