Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Władysław Jędrzejewski | |
 |
|
 generał dywizji |
|
| Data i miejsce urodzenia | 11 lutego 1863 Nowiny (powiat lepelski) |
| Data i miejsce śmierci | marzec 1940 Lwów |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1884-1924 1939-1940 |
| Siły zbrojne |  Armia Imperium Rosyjskiego Wojsko Polskie |
| Stanowiska | dowódca • 93 Irkuckiego Pułku Piechoty • 30 Dywizji Piechoty • 5 Dywizji Piechoty • 1 Armii • 6 Armii • Okręgu Korpusu nr VI we Lwowie komendant obrony Lwowa w 1919 |
| Główne wojny i bitwy | wojna rosyjsko-japońska I wojna światowa wojna polsko-ukraińska wojna polsko-bolszewicka kampania wrześniowa |
| Odznaczenia | |
     |
|
Władysław Jędrzejewski (ur. 11 lutego[1] 1863 w majątku Nowiny w powiecie lepelskim, zm. prawdopodobnie w marcu 1940 we Lwowie)[2] – generał major Armii Imperium Rosyjskiego oraz generał dywizji Wojska Polskiego. Odznaczony Orderem Virtuti Militari.
Spis treści |
Kształcił się w Korpusie Kadetów w Połocku. Od 1884 zawodowy oficer rosyjskiej piechoty. Brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej 1904–1905. W 1914 był dowódcą 93 Irkuckiego Pułku Piechoty. Później dowodził 119 Kołomyjskim Pułkiem Piechoty, brygadą piechoty oraz 30 Dywizją Piechoty. I wojnę światową rozpoczął w stopniu podpułkownika, a skończył jako generał major, awansowany w 1916.
W Wojsku Polskim od grudnia 1918. Wówczas mianowany komendantem rezerwy oficerów w Warszawie. W 1919 był komendantem obrony Lwowa i dowódcą 5 Dywizji Piechoty i załogi obrony Lwowa. Następnie dowodził grupą operacyjną na froncie galicyjskim. Ponownie dowodził 5 DP od sierpnia 1919 do maja 1920. 21 kwietnia 1920 zatwierdzony został w stopniu generała porucznika z dniem 1 kwietnia tego roku. Był dowódcą 1 Armii (maj-sierpień 1920), następnie 6 Armii (sierpień-wrzesień 1920) oraz Grupy Operacyjnej 6 Armii (od września 1920). Od stycznia 1921 był dowódcą Okręgu Generalnego Lublin, a od września 1921 dowódcą Okręgu Korpusu nr VI we Lwowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. 12 marca 1924 zwolniony został ze stanowiska dowódcy OK VI, a z dniem 30 czerwca 1924 przeniesiony w stan spoczynku. Osiadł we Lwowie.
We wrześniu 1939 zgłosił się do służby. Organizował Straż Obywatelską we Lwowie. 4 października 1939 został aresztowany przez NKWD. Zmarł prawdopodobnie w więzieniu we Lwowie w marcu 1940 (lub został rozstrzelany jeszcze w 1939). Figuruje na Ukraińskiej Liście Katyńskiej[3].
Syn generała, kpt. Tadeusz Jędrzejewski, poległ w obronie Warszawy w 1939.
