Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyWładysław Kałużny (ur. 8 sierpnia 1901 w Chrustach Nowych powiat Brzeziny, zm. 8 sierpnia 1995 w Łodzi) – ekonomista, działacz ruchu krajoznawczego w ramach Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK).
Spis treści |
W roku 1920 ukończył średnią Szkołę Handlową Towarzystwa Szerzenia Wiedzy Handlowej w Łodzi. W roku 1932 ukończył Studium Ekonomiczno–Prawne Wolnej Wszechnicy Polskiej w Łodzi. W roku 1957 uzyskał dyplom inżyniera włókiennika w specjalności odzieżownictwo.
Brał udział w wojnie 1919 – 1920 jako ochotnik walcząc w 2 baterii 10 pułku artylerii ciężkiej pod Skierniewicami i w obronie Płocka, za co otrzymał 14 października 1921 Odznakę Ofiarnych O.K.O.P. 1920. Brał udział w wojnie obronnej 1939 jako zwiadowca i telefonista konny 10 PAL, pod koniec kampanii, we wrześniu 1939 został wzięty do niewoli. Po zwolnieniu z obozu jenieckiego w Radomiu, w październiku 1939 wrócił do Łodzi. Na początku grudnia 1939 został aresztowany i zamknięty w Radogoszczu. Pod koniec grudnia 1939 został zwolniony i wywieziony do Krosna. Z Krosna przedostał się do Warszawy i pozostawał tam do 1944.
Pracę zawodową podjął w połowie 1920 i aż do 1939 pracował w Spółce Akcyjnej Wyrobów Bawełnianych "Wola". Podczas okupacji w latach 1940 – 1944 pracował w Warszawie w fabryce dziewiarsko – konfekcyjnej A. M. Feliks. Po wyzwoleniu wrócił do Łodzi i rozpoczął pracę najpierw w Zjednoczeniu Przemysłu Konfekcyjnego Okręgu Łódzkiego, następnie w Centralnym Zarządzie Przemysłu Odzieżowego. Następnie, w Zjednoczeniu Przemysłu Odzieżowego zajmował kolejno stanowiska: dyrektora technicznego, dyrektora naczelnego, dyrektora techniki i ruchu oraz naczelnika wydziału inwestycji. Na emeryturę przeszedł w 1971.
Był działaczem Stowarzyszenia Włókienników Polskich. W latach 1947 – 1973 był sekretarzem Zarządu, wiceprezesem Zarządu Oddziału Łódzkiego oraz Oddziału Wojewódzkiego Naczelnej Organizacji Technicznej (NOT) w Łodzi. W latach 1962 – 1984 był członkiem prezydium, także przewodniczącym Komisji Rozwoju Pracy Terenowej.
W 1922 wstąpił do Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (PTK) i w tym samym roku do Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTT). W roku 1935 pełnił funkcję członka Komisji Rewizyjnej Oddziału Łódzkiego PTK, a w latach 1936 –1939 funkcję skarbnika. Od 1945 aż do połączenia się w 1950 obu Towarzystw w PTTK, (co w Łodzi nastąpiło w marcu 1951) był prezesem Zarządu Oddziału Łódzkiego PTK i wiceprezesem Łódzkiego Oddziału PTT. W latach 1951 – 1960 był prezesem Zarządu Okręgu PTTK w Łodzi, a w latach 1963 – 1973 przewodniczącym Okręgowej Komisji Kół Zakładowych. W 1974 zorganizował Komisję (później Klub) Seniora działaczy PTTK i przewodniczył mu do 1992. Członek Honorowy PTTK od roku 1981.
Uprawiał czynnie turystykę górską, kochał Tatry. Tam wędrował najpierw z synami, a później z wnukami. Także w Tatrach jeździł na nartach. Chociaż nie zdobywał odznak turystyki kwalifikowanej PTTK, z Towarzystwem związany był od lat młodzieńczych aż po wiek sędziwy. Umiał i chciał pracować dla PTTK.
Zmarł 8 sierpnia 1995. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
