Władysław Leon Grzędzielski (ur. 15 grudnia 1864 w Kopytowej, zm. 28 września 1925 we Lwowie) – polski prawnik, polityk, zastępca posła (1917), poseł do austriackiej Rady Państwa (1918), współorganizator Polskiej Komisji Likwidacyjnej, zastępca przewodniczącego Wydziału Aprowizacyjnego PKL, członek Komisji Rządzącej dla Galicji, Śląska Cieszyńskiego, Górnej Orawy i Spisza (1918–1919), poseł na Sejm Ustawodawczy (1919–1922), minister aprowizacji (VI – IX 1921) w rządzie Wincentego Witosa, członek Trybunału Stanu (od 1924), działacz społeczny w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, Towarzystwie Szkoły Ludowej i Stronnictwie Narodowo-Demokratycznym.
Absolwent gimnazjum Rzeszowie (1885), ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Brał udział w przejmowaniu władzy z rąk Austriaków w Krakowie (31 X 1918). Był działaczem Polskiego Stronnictwa Ludowego "Piast". W 1918 był polskim posłem do parlamentu austriackiego. Od 1919 do 1922 był posłem na Sejm. W 1922 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję.
W okresie od 11 czerwca 1921 do 13 września 1921 był ministrem aprowizacji w rządzie Wincentego Witosa.
W 1924 został członkiem Trybunału Stanu.
Był ojcem prof. teorii literatury Marii Grzędzielskiej
|
||||||||
|
|||||||||||