Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Władysław Matwin | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 lipca 1916 Grodziec |
| Pierwszy sekretarz Komitetu Warszawskiego PZPR | |
| Okres urzędowania | od 17 maja 1952 do październik 1954 |
| Poprzednik | Władysław Wicha |
| Następca | Stanisław Pawlak |
Władysław Matwin (ur. 17 lipca 1916 w Grodźcu) - działacz komunistyczny, polityk PZPR.
Spis treści |
Ojciec sympatyzował z PPS, a matka - z KPP. Po rozwodzie rodziców, Władysław Matwin z matką znalazł się w Poznaniu, gdzie studiował ekonomię. W tym czasie należał do KPP i KZMP. Był sekretarzem Komitetu Dzielnicowego (KD) KZMP. W styczniu 1935, w trakcie organizowania tzw. Dnia 3 L ku czci Róży Luksemburg, Karola Liebknechta i Włodzimierza Lenina, został aresztowany i skazany na 3 lata więzienia (odsiedział 20 miesięcy w Rawiczu). Konsekwencją wyroku był wilczy bilet - zakaz wstępu na wyższe uczelnie w Polsce. Po wyjściu z więzienia wyjechał do Czechosłowacji, gdzie w Brnie studiował chemię. Do kraju powrócił wiosną 1939. Chciał wstąpić do wojska, ale został uznany za niebezpiecznego przestępcę i otrzymał 10-letni zakaz służenia w polskim wojsku.
W czasie II wojny światowej przebywał na terytorium ZSRR. Najpierw pracował jako górnik, a po wypadku - w hucie stali i studiował wieczorowo w Instytucie Metalurgii. Przez krótki czas był w Armii Czerwonej, z której - ze względu na pochodzenie - został usunięty. Później pracował przy budowie kolei. Następnie przebywał w Tbilisi. Później dotarł do armii Berlinga do Riazania, gdzie w szkole oficerskiej wykładał politykę i wiedzę o świecie. Wśród uczących się tam był porucznik Wojciech Jaruzelski. W 1944 został wysłany do Teheranu, gdzie Związek Patriotów Polskich utworzył placówkę, której głównym zadaniem było dotarcie za pomocą audycji radiowych i gazet do tutejszej Polonii, a przede wszystkim źołnierzy armii Andersa.
W 1945 Władysław Matwin został wezwany do Moskwy, gdzie został chargé d'affaires w polskiej ambasadzie. W 1946 wrócił do Polski i został I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PPR we Wrocławiu. Następnie przez rok przebywał w Davos w Szwajcarii, gdzie leczył oczy (w wyniku choroby groziła mu utrata wzroku).
W latach 1949-1952 był przewodniczącym Zarządu Głównego Związku Młodzieży Polskiej. Od 17 maja 1952 do października 1954 był I sekretarzem Komitetu Warszawskiego PZPR. Od 1954 do marca 1956 i ponownie od listopada 1956 do marca 1957 był redaktorem naczelnym Trybuny Ludu, w latach 1955-1963 był sekretarzem KC PZPR. W 1957 ponownie został skierowany do Wrocławia, gdzie objął stanowisko I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR. W latach pięćdziesiątych związany z frakcją puławian. W 1963 został - na własną prośbę - zwolniony z pracy.
W latach 1952-1965 Władysław Matwin był również posłem na Sejm PRL I, II i III kadencji.
W 1963 podejmuje studia matematyczne i w 1966 uzyskuje dyplom z teorii automatów. W następnym roku zostaje dyrektorem szkoły dla dyrektorów (Centralny Ośrodek Doskonalenia Kadr Kierowniczych), ale w 1968 stracił to stanowisko, za brak zgody na żądanie usunięcia z CODKK pracowników pochodzenia żydowskiego. Podjął pracę starszego technologa we Włochach, a w 1970 - w Warszawie w Instytucie Maszyn Matematycznych; w 1973 został dyrektorem Zjednoczenia Usług Komputerowych ZETO. W latach 1976-1991 pracował na pół etatu w Instytucie Badań Systemowych PAN.
