| Władysław Sołtan | |
| Data i miejsce urodzenia | 7 lipca 1870 |
| Data i miejsce śmierci | 7 lutego 1943 |
| 1. Wojewoda warszawski | |
| Okres urzędowania | od 19 listopada 1919 do 19 grudnia 1923 |
| Poprzednik | brak |
| Następca | brak |
| 10. Minister spraw wewnętrznych | |
| Okres urzędowania | od 17 grudnia 1923 do 21 marca 1924 |
| Poprzednik | Władysław Kiernik |
| Następca | Zygmunt Hübner |
| 1. Wojewoda warszawski | |
| Okres urzędowania | od 22 marca 1924 do 24 listopada 1927 |
| Poprzednik | brak |
| Następca | Stanisław Twardo |
| Odznaczenia | |
Władysław Eugeniusz Sołtan[1] (Pereświet-Sołtan) (ur. 7 lipca 1870 w Twerze, zm. 7 lutego 1943 w Warszawie) – polski prawnik, działacz państwowy II Rzeczypospolitej; ojciec Jerzego.
Absolwent prawa uniwersytetu w Dorpacie. Członek Konwentu Polonia.
Wojewoda warszawski (19 listopada 1919 – 19 grudnia 1923, 22 marca 1924 – 24 listopada 1927). Delegat rządu polskiego na Litwie Środkowej (4 lutego 1922 – 6 kwietnia 1922; do rezolucji Sejmu Ustawodawczego o bezwarunkowej inkorporacji Litwy Środkowej do Polski wbrew stanowisku rządu RP i Józefa Piłsudskiego).
Minister spraw wewnętrznych w rządzie Władysława Grabskiego (19 grudnia 1923 – 21 marca 1924).
Prezes Polskiej Macierzy Szkolnej, w latach 1936–1939 przewodniczący Porozumienia Organizacji Współdziałających w Zwalczaniu Komunizmu.
Honorowy obywatel Włocławka i Żyrardowa[2]. Patron obecnego pl. Jana Pawła II w Żyrardowie[3].
W 1937 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury za zasługi dla dobra literatury[4].
Podczas okupacji niemieckiej był przewodniczącym Naczelnej Rady Konspiracji Harcerstwa Polskiego.
|
||||||||||
|
||||||||||||||