Władysław Stróżewski (ur. 8 czerwca 1933 w Krotoszynie) – filozof, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego (prowadził m.in. zajęcia z estetyki w Studium Literacko-Artystycznym), filozofii w Akademii Muzycznej w Krakowie (od 1972 przez ponad 20 lat)[1] oraz Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej Ignatianum w Krakowie. Członek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK). Członek Collegium Invisibile[2].
Ukończył Liceum ogólnokształcące w Koźminie Wielkopolskim, gdzie jego nauczycielem był Jerzy Klinger. Po nim rozpoczął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W roku 1957 rozpoczął pracę w Katedrze Historii Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uczeń profesorów Stefana Swieżawskiego, Mieczysława Alberta Krąpca, Romana Ingardena i Izydory Dąmbskiej. Redaktor naczelny "Kwartalnika Filozoficznego" i przewodniczący Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Zainteresowania naukowe: ontologia i estetyka. W swych dziełach powraca do podstawowych pojęć filozoficznych i je analizuje. "Aktualizuje" ich znaczenie i rozumienie we współczesnym świecie. Jest to polski znawca hermeneutyki.
W listopadzie 2002 r., za książkę O wielkości. Szkice z filozofii człowieka, otrzymał Nagrodę Krakowska Książka Miesiąca.
W 2003 roku Uniwersytet Jagielloński przyznał mu tytuł doktora honoris causa.
22 października 2009 uroczyste odnowienie doktoratu na KUL.