Prof.dr.hab.Władysław Tarnawski (ur. 3 listopada 1885 w Przemyślu, zm. 4 kwietnia 1951 w Warszawie) - polski filolog anglista. Syn Leonarda, bratanek doktora Apolinarego Tarnawskiego[1].
Spis treści |
W 1903 ukończył gimnazjum w Przemyślu, po czym podjął studia na Uniwersytecie Lwowskim, początkowo w zakresie filologii polskiej, zaś od 1908 - filologii angielskiej. W 1922 uzyskał habilitację na UJK. W latach 1924-1934 i 1937-1939 był profesorem filologii angielskiej na UJK.
Od 1928 był członkiem czynnym Towarzystwa Naukowego we Lwowie, w latach 1928-1935 sekretarzem Wydziału Filologicznego. W czasie pierwszej okupacji sowieckiej Lwowa (1939-1941) był kierownikiem katedry języka angielskiego na Uniwersytecie, zaś w czasie okupacji hitlerowskiej wykładał filologię angielską w ramach tajnego UJK i działał w konspiracyjnych strukturach Stronnictwa Narodowego we Lwowie. Po ponownym zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną podjął pracę na Uniwersytecie.
W 1945 zmuszony do wyjazdu ze Lwowa zamieszkał w Krakowie i od 16 października 1945 podjął wykłady na UJ. Podjął wówczas także aktywną działalność w konspiracji niepodległościowej (Komitet Ziem Wschodnich). 4 grudnia 1946 został za to aresztowany przez UB i uwięziony. Skazany na 10 lat więzienia zmarł w więzieniu na Mokotowie.
Grób własny znajduje się na Cmentarzu na Powązkach w Warszawie, a także symboliczny w Kwaterze "Na Łączce". Pogrzeb profesora odbył się potajemnie w obecności najbliższej rodziny, był kontrolowany przez UB.