| Władysław Ziółek | ||
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 22 czerwca 1935 Komorniki |
|
| biskup diecezjalny łódzki | ||
| Okres sprawowania | od 1986 (1992–2004 arcybiskup, od 2004 arcybiskup metropolita) | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | łaciński | |
| Prezbiterat | 13 lipca 1958 | |
| Nominacja biskupia | 12 marca 1980 | |
| Sakra biskupia | 4 maja 1980 | |
| Sukcesja apostolska | |||||
| Data konsekracji | 4 maja 1980 | ||||
| Miejscowość | Łódź | ||||
| Miejsce | katedra łódzka | ||||
| Konsekrator | Józef Rozwadowski | ||||
| Współkonsekratorzy | Jan Kulik Bohdan Bejze |
||||
|
|||||
|
|||||
Władysław Ziółek (ur. 22 czerwca 1935 w Komornikach) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego, biskup pomocniczy łódzki w latach 1980–1986, biskup diecezjalny łódzki od 1986 (w latach 1992–2004 arcybiskup, od 2004 arcybiskup metropolita).
Pochodzi z parafii św. Mikołaja w Wolborzu. Uczęszczał do VI Liceum Ogólnokształcące im. Joachima Lelewela w Łodzi. Jednocześnie był uczniem i mieszkańcem łódzkiego Niższego Seminarium Duchownego. Po uzyskaniu matury rozpoczął naukę w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi, które ukończył w wieku 23 lat. Święcenia kapłańskie otrzymał w Rzymie 13 lipca 1958 z rąk arcybiskupa Józefa Gawliny. Następnie odbył studia doktoranckie z prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Potem przeszedł trzyletnią praktykę w Rocie Rzymskiej. W tym czasie ukończył także Wyższą Szkołę Literatury Łacińskiej.
Po powrocie do Polski rozpoczął pracę w Kurii Biskupiej w Łodzi. Najpierw na stanowisku notariusza, a następnie kanclerza. W Diecezjalnym Sądzie Biskupim pełnił obowiązki notariusza, a potem obrońcy węzła małżeńskiego. Przez 20 lat był rektorem kościoła pw. NMP Ostrobramskiej przy klasztorze Sióstr Bernardynek w Łodzi-Rudzie.
12 marca 1980 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji łódzkiej i biskupem tytularnym Risinio w Dalmacji. Sakrę biskupią otrzymał 4 maja 1980 z rąk biskupa diecezjalnego łódzkiego Józefa Rozwadowskiego. Był wikariuszem generalnym i członkiem kolegium konsultorów.
Po kilku latach, gdy bp Rozwadowski przeszedł na emeryturę, 24 stycznia 1986 bp Ziółek został mianowany biskupem diecezjalnym łódzkim. Niedługo potem, 13 czerwca 1987, już jako zwierzchnik Kościoła łódzkiego przyjmował w Łodzi Jana Pawła II podczas jego trzeciej podróży apostolskiej do ojczyzny.
W wyniku reformy administracyjnej Kościoła katolickiego w Polsce 25 marca 1992 diecezja łódzka została podniesiona do rangi archidiecezji bezpośrednio podległej Stolicy Apostolskiej. Wtedy też bp Ziółek stał się pierwszym arcybiskupem łódzkim. W 1997 został opiekunem duszpasterstwa służby zdrowia w Polsce[1].
W 2004 weszła w życie niewielka korekta do wcześniejszej reformy administracyjnej Kościoła w Polsce. Na jej mocy ustanowiono nową prowincję kościelną – metropolię łódzką, w skład której weszły archidiecezja łódzka i diecezja łowicka. Tym samym abp. Władysława Ziółka podniesiono do rangi metropolity. 29 czerwca 2004 w Watykanie przyjął z rąk Jana Pawła II paliusz, będący symbolem władzy metropolitalnej.
W 2010 po osiągnięciu wieku emerytalnego złożył na ręce papieża Benedykta XVI rezygnację z urzędu. Została ona przyjęta, jednakże biskup został poproszony o kontynuowanie posługi[2].
|
||||||||