Władza we Francji po konstytucji z 1799 r

Reformy Napoleona Bonaparte

W latach 1799-1804 Napoleon Bonaparte zapoczątkował wiele reform, które miały wzmocnić państwo francuskie. Dokonał podziału administracyjnego państwa na departamenty, powiaty i gminy, którymi zarządzali odpowiednio prefekci, podprefekci i merowie.

Podział władzy we Francji według konstytucji z 1799 r.

Zasady ustroju

• republika (pozornie)
• przewaga władzy wykonawczej

I konsul
II i III konsul - głos doradczy Uprawnienia: inicjatywa ustawodawcza szef władzy wykonawczej funkcja głowy państwa ogłaszanie ustawy
Ministrowie	Rada Stanu
Mianowani przez I konsula Władza wykonawcza	Mianowana przez I konsula Uprawnienia: opracowywanie projektów ustaw sądownictwo administracyjne
Sądy	Władza ustawodawcza
trybunały pierwszej instancji trybunały apelacyjne Trybunał Kasacyjny	trybunat od 1807 r., 100 członków Uprawnienia: dyskusja nad projektem ustawy przyjmowanie lub odrzucanie projektów ustaw	ciało ustawodawcze 300 członków Uprawnienia: przyjmowanie lub odrzucanie projektów ustaw bez dyskusji (sejm niemy)
	senat 80 członków dożywotnich (pierwszy skład mianował I konsul) Uprawnienia: badanie zgodności ustaw z konstytucją inicjatywa ustawodawcza w zakresie rewizji konstytucji wybór konsulów, członków trybunatu, ciała ustawodawczego i sędziów Sądu Kasacyjnego z listy narodowej

Zmiana konstytucji 1804 r. (tzw. konstytucja cesarska) wprowadziła dziedziczną godność cesarza.