Włodzimierz Wnuk

Włodzimierz Wnuk (ur. 15 maja 1915 w Zakopanem, zm. 7 września 1992) – polski pisarz i publicysta.

Ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, studiował również filozofię na Uniwersytecie Poznańskim. W latach 1939-1941 więziony w niemieckich obozach koncentracyjnych (Stutthof, Sachsenhausen i Mauthausen-Gusen). Od roku 1943 przebywał w Warszawie: był żołnierzem podziemnej Armii Krajowej, a w roku 1944 wziął udział w powstaniu warszawskim. Od roku 1953 mieszkał w Krakowie. W tym czasie był działaczem Związku Podhalan, a w latach 1973-1979 był też redaktorem naczelnym Podhalanki. Dziennikarz i redaktor Instytutu Wydawniczego PAX. Związany z "Tygodnikiem Powszechnym". W swoim pisarstwie najczęściej zajmował się historią Podhala i ruchu regionalnego. W 1990 r. otrzymał za całokształt twórczości Literacką Nagrodę Zakopanego. Pochowany został na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem.