Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Włoscy Demokratyczni Socjaliści | |
| Lider | Enrico Boselli |
| Data założenia | 10 maja 1998 |
| Data rozwiązania | 7 października 2007 |
| Deklarowana ideologia polityczna |
socjaldemokracja |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
państwo opiekuńcze, reformizm |
| Europejska Grupa Parlamentarna |
Partia Europejskich Socjalistów |
| Barwy | czerwony |
Włoscy Demokratyczny Socjaliści (wł. Socialisti Democratici Italiani, SDI) – włoska socjaldemokratyczna partia polityczna, uważająca się za kontynuatorkę Włoskiej Partii Socjalistycznej, działająca w latach 1998-2007.
Partia została założona w 1998. Powołały ją powstały cztery lata wcześniej ruch Socjaliści Włoscy, Włoska Demokratyczna Socjalistyczna Partia i część działaczy małej pozaparlamentarnej Partii Socjalistycznej[1]. Współpracowała z Drzewem Oliwnym, wchodziła w skład koalicji politycznej Róża w Pięści (razem z libertyńskim ugrupowaniem Włoscy Radykałowie), będącej jednocześnie podmiotem bloku wyborczego L'Unione.
W 1999 uzyskała dwa mandaty, a w 2004 jeden mandat w Parlamencie Europejskim. W 2001 w ramach Drzewa Oliwnego ugrupowanie startowało na wspólnej liście z Federacją Zielonych[2]. W 2006 otrzymało około 10 miejsc w Izbie Deputowanych i 4 wiceministrów w powołanym w tym samym roku gabinecie Romano Prodiego.
W kwietniu 2007 w partii doszło do rozłamu zainicjowanego przez zwolenników Ottaviana Del Turco, którzy powołali nowe ugrupowanie pod nazwą Sojusz Reformistów (Alleanza Riformista), opowiadający się za integracją formacji politycznych w ramach Unii i utworzeniem jednolitej Partii Demokratycznej.
SDI uległa rozwiązaniu w październiku 2007, łącząc się z mniejszymi partiami centrolewicowymi i tworząc Partię Socjalistyczną[1] (formalnie zarejestrowaną w marcu następnego roku).
Krajowym sekretarzem ugrupowania i jego faktycznym liderem przez cały okres działalności pozostawał Enrico Boselli[1]. SDI należała do Partii Europejskich Socjalistów.
|
||||||||||
