Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Włosi | |
 |
|
| Galileusz • Michał Anioł • Leonardo da Vinci • Alessandro Volta • Guglielmo Marconi • Maria Gaetana Agnesi • Maria Montessori • Giordano Bruno | |
| Liczebność ogółem | 140 mln |
| Regiony zamieszkania |  Włochy:56 mln[1]  Brazylia:25 mln[2][3]  Argentyna:20 mln[4]  Stany Zjednoczone:17,8 mln[5]  Francja:1,5 mln  Urugwaj:1,5 mln  Kanada:1,4 mln  Wenezuela:900 000  Australia:852 418  Chile:800 000[6]  Niemcy:611.000  Szwajcaria:291 200[7] Nie zawiera Italo-Szwajcarów  Belgia:290 000  Wielka Brytania:133 500  Hiszpania:153 700  Paragwaj:150 000  Meksyk:50 000  Rumunia:40 000  Republika Południowej Afryki:35 000  Chorwacja:19 636  Polska:1 367[8] |
| Język | włoski i włoskie dialekty |
| Religie | katolicyzm |
| Pokrewne grupy etniczne | Italo-Szwajcarzy, Sanmaryńczycy, Retoromanie, Francuzi, Hiszpanie, Katalończycy, Portugalczycy, Rumuni, Mołdawianie |
Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.
Podstawę etniczną stanowią dawne plemiona italskie, zamieszkujące Półwysep Apeniński. Na przestrzeni dziejów przemieszały się one z ludnością pochodzenia etruskiego, liguryjskiego, weneckiego, celtyckiego, greckiego i semickiego. Potem w V w. – z Germanami, w VI–XI w. – z Frankami, Arabami i Normanami. Złożony skład etniczny stał się podstawą wyodrębnienia dialektów i regionalizacji Włoch. Język literacki ukształtował się w pełni już w XIII–XIV w.
Kulturowy podział ludności Włoch przebiega zgodnie z podziałem gospodarczym – na przemysłowo rozwiniętą północ Włoch oraz rolnicze południe, z dawną strukturą własności (baronowie i dzierżawcy), żyjące tradycją dawnych obyczajów i prawa zwyczajowego (mafia, camorra).
Od prasłowiańskiego *volxъ[9] - "człowiek pochodzenia rzymskiego" poświadczone we wszystkich językach słowiańskich, jako ogólna nazwa ludności romańskiej, a w szczególności tej, z którą Słowianie blisko się zetknęli np. s-c-s vlax "vlachus, generatim homo romanae originis", rosyjskie volóx[10]/волох (też валах, влах) "Wołoch", ukraińskie volóx "Rumun", polskie Włoch, czeskie Vlach "Włoch, Wołoch", sch vlãh "Wołoch, inowierca", bułgarskie vlah/влах "Wołoch, Rumun, Aromun". Słowiańskie zapożyczenie z germańskiego: pragermańskie *walxa, staro-wysoko-niemieckie walh - "romanus/rzymski", staroangielskie wealh "obcy, Słowianin, Bryt, Walijczyk", staroislandzkie valir l.mn. "Francuzi" - a wszystkie pochodzą od celtyckiej nazwy etnicznej Volcos[11].
