Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Włoska Demokratyczna Socjalistyczna Partia | |
| Lider | Renato D'Andria |
| Data założenia | 11 stycznia 1947 |
| Deklarowana ideologia polityczna |
socjaldemokracja |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
państwo opiekuńcze |
Włoska Demokratyczna Socjalistyczna Partia (wł. Partito Socialista Democratico Italiano, PSDI) – mała włoska partia polityczna o profilu centrolewicowym.
Spis treści |
Partia została założona w 1947 w wyniku rozłamu we Włoskiej Partii Socjalistycznej pod nazwą Włoska Socjalistyczna Partia Pracowników (Partito Socialista dei Lavoratori Italiani). Pierwszym jej liderem został Giuseppe Saragat, późniejszy prezydent Włoch. W wyborach parlamentarnych w 1948 PSLI wystartowała w ramach wspólnej listy z Włoską Partią Komunistyczną. W 1952 po przyłączeniu się Zjednoczonej Partii Socjalistycznej (Partito Socialista Unitario) ugrupowanie przyjęło obecną nazwę. W 1963 PSDI podjęła współpracę z PSI, inicjowano powołanie wspólnej Partii Jedności Socjalistycznej (Partito Socialista Unificato), lecz po niekorzystnym rezultacie wyborczym w 1968 stronnictwo powróciło do samodzielnej działalności. W 1980 partia dołączyła do koalicji pięciu partii (Pentapartito), uczestniczyła w kolejnych koalicjach rządowych aż do 1994.
PSDI była powiązana z korupcyjną sprawą znaną jako Tangentopoli. Afera ta doprowadziła do faktycznego zaniku partii i utraty znaczenia. W 1998 pod wodzą Giana Franca Schietromy formacja przyłączyła się do Włoskich Demokratycznych Socjalistów, jednak większość jej działaczy odeszła do innych ugrupowań, m.in. do Forza Italia (np. Carlo Vizzioni, przewodniczący PSDI w latach 1992-1993), Centrum Chrześcijańsko-Demokratycznego (m.in. Enrico Ferri, lider PSDI w latach 1993-1994) oraz do Demokratów.
Partia została reaktywowana w 2004 pod starą nazwą. Pierwszym jej sekretarzem został Giorgio Carta. W wyborach parlamentarnych w 2006 lider PSDI jako jedyny jej przedstawiciel uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych z ramienia Drzewa Oliwnego, działającego w ramach L'Unione. Giorgio Carta wkrótce zrezygnował z zajmowanej funkcji, po sporach między różnymi frakcjami i niewielkim rozłamie, stanowisko to objął jego bliski współpracownik Mimmo Magistro.
PSDI nie zdecydowała się przystąpić do Partii Demokratycznej. Przed przedterminowymi wyborami w 2008 podejmowała rozmowy o akcesie do koalicji z UDC, do czego jednak nie doszło. W rezultacie jej przedstawiciele nie wystartowali w wyborach, zaś regionalne struktury wzywały do poparcia różnych ugrupowań (od Lewicy-Tęczy przez Partię Socjalistyczną po Lud Wolności i zblokowany z PdL Ruch dla Autonomii).
|
||||||||||
