Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Włoska Partia Liberalna | |
| Lider | Raffaele Costa (ostatni) |
| Data założenia | 1944 |
| Data rozwiązania | 1994 |
| Deklarowana ideologia polityczna |
liberalizm |
Włoska Partia Liberalna (wł. Partito Liberale Italiano, PLI) – włoska liberalna partia polityczna.
Partia Liberalna działała w okresie przedwojennym, została jednak rozwiązana w czasie dyktatury Benita Mussoliniego. Po upadku reżimu faszystowskiego została reaktywowana[1], wchodząc w 1943 w skład Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Formalnie zarejestrowana w 1944. Uczestniczyła w gabinecie tymczasowym, którym kierował Pietro Badoglio, następnie z przerwami w kolejnych rządach do drugiej połowy lat 50. W późniejszych latach z reguły pozostawała w opozycji. Od lat 80. ponownie z reguły współtworzyła koalicje rządowe. W pierwszej połowie lat 90. jej działacze okazali się zamieszani w afery korupcyjne i polityczne (tzw. Tangentopoli), na początku 1994 PLI podjęła decyzję o rozwiązaniu, a wielu jej działaczy zasiliło nowo powstałe ugrupowanie pod nazwą Forza Italia[1].
Liderami PLI w okresie powojennym byli m.in. Benedetto Croce, Bruno Villabruna, Gaetano Martino, Giovanni Malagodi, Agostino Bignardi, Valerio Zanone, Alfredo Biondi, Renato Altissimo i Raffaele Costa. Z ugrupowania wywodziło się dwóch pierwszych prezydentów okresu powojennego: Enrico De Nicola i Luigi Einaudi.
W 2004 Stefano De Luca utworzył nowe ugrupowanie pod nazwą Włoska Partia Liberalna, odwołujące się wprost do historycznej PLI[1].
Wyniki do Izby Deputowanych[2][3]:
W wyborach do Parlamentu Europejskiego I kadencji (1979) PLI uzyskała 3 mandaty[4]. W 1984 i 1989 tworzyła wspólne listy z republikanami, które wprowadzały odpowiednio 5 i 4 eurodeputowanych[5][6]. PLI należała do Partii Europejskich Liberałów, Demokratów i Reformatorów.
|
||||||||||
