Wałerij Borzow

Wałerij Borzow
Dyscypliny	lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja ZSRR Igrzyska olimpijskie Złoto Monachium 1972 lekkoatletyka (bieg na 100 m) Złoto Monachium 1972 lekkoatletyka (bieg na 200 m) Srebro Monachium 1972 lekkoatletyka (4 x 100 m) Brąz Montreal 1976 lekkoatletyka (bieg na 100 m) Brąz Montreal 1976 lekkoatletyka (4 x 100 m) Mistrzostwa Europy Złoto Ateny 1969 bieg na 100 m Złoto Helsinki 1971 bieg na 100 m Złoto Helsinki 1971 bieg na 200 m Złoto Rzym 1974 bieg na 100 m Srebro Ateny 1969 sztafeta 4 x 100 m

Wałerij Fyłypowycz Borzow (ukr. Валерій Пилипович Борзов; ur. 20 października 1949 w Samborze) – ukraiński lekkoatleta startujący w barwach ZSRR, sprinter, mistrz olimpijski i mistrz Europy.

Borzow największe sukcesy odnosił na Igrzyskach Olimpijskich w 1972, gdzie zdobył indywidualnie dwa złote medale na 100 m i 200 m oraz srebrny medal w sztafecie 4 x 100 m.Tym samym przełamał dominacje Amerykanów na najkrótszych dystansach. Cztery lata później na Igrzyskach w Montrealu zdobył dwa brązowe medale w biegu na 100 m i sztafecie 4 x 100 m.

Borzow odnosił również sukcesy na mistrzostwach Europy. Czterokrotnie zdobywał tytuł mistrza Europy (1969 – 100 m, 1971 – 100 m i 200 m oraz 1974 – 100 m), a raz wicemistrza (1969 – sztafeta 4 x 100 m).

Siedmiokrotnie zdobywał mistrzostwo Europy w hali (6 razy w biegu na 60 m i raz na 50 m): w 1970, 1971, 1972 (50 m), 1974, 1975, 1976 i 1977. W 1969 zdobył również srebrny medal Europejskich Igrzysk Halowych w biegu na 50 m.

W latach 1991-1998 Borzow był przewodniczącym Ukraińskiego Komitetu Olimpijskiego, a od 1994 jest członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Wydał książkę 10 sekund - całe życie, w której opisuje swoje przeżycia z okresu startowego.

Został odznaczony m.in. Orderem Lenina, Orderem Przyjaźni Narodów i Orderem "Znak Honoru".

Bibliografia

• Wyniki olimpijskie zawodnika w serwisie sports-reference.com (ang.)