Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Wacław Kostek-Biernacki | |
 Wacław Kostek-Biernacki w 1914 |
|
 pułkownik |
|
| Data i miejsce urodzenia | 28 września 1884 Lublin |
| Data i miejsce śmierci | 25 maja 1957 Warszawa |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | od 1914 |
| Stanowiska | dowódca: Żandarmerii I Brygady Legionów Polskich, 38 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich, komendant twierdzy brzeskiej |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
| Późniejsza praca | wojewoda nowogrodzki i poleski |
| Odznaczenia | |
     |
|
Wacław Kostek-Biernacki (ur. 28 września[1] 1884 w Lublinie, zm. 25 maja 1957 w Warszawie) – polski pisarz i poeta, działacz sanacyjny, wojewoda nowogrodzki i poleski, pułkownik piechoty Wojska Polskiego, syn Tomasza i Marii z Niwińskich.
Spis treści |
Od 1904 działacz Polskiej Partii Socjalistycznej. W marcu 1909 zaciąga się do Legii Cudzoziemskiej. Skierowany do Algieru, służy w 1. pułku w miejscowości Sidi-Bel-Abbes w pobliżu Oranu. W październiku 1909 ucieka z Legii i wraca do Galicji. Żołnierz Polskiej Organizacji Wojskowej i I Brygady Legionów Polskich. W okresie od sierpnia do grudnia 1914 pełnił funkcję szefa Żandarmerii I Brygady Legionów Polskich. Od 1918 oficer Wojska Polskiego.
Po odzyskaniu niepodległości w latach 1919–1920 w stopniu kapitana, później majora był dowódcą Batalionu Zapasowego 22. Pułku Piechoty w Siedlcach. Po przewrocie majowym dowódca 38. Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich w Przemyślu. W sierpniu 1930 mianowany komendantem twierdzy brzeskiej. Do 1 lipca 1932 pozostawał w stanie nieczynnym, co związane było z pełnieniem funkcji wojewody nowogródzkiego. W latach 1932–1939 był wojewodą poleskim. Odpowiadał za organizację i nadzór nad miejscem odosobnienia w Berezie Kartuskiej.
2 września 1939, na podstawie dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej "O sprawowaniu zwierzchnictwa nad Siłami Zbrojnymi, o organizacji naczelnych władz wojskowych i o komisarzach cywilnych od chwili mianowania Naczelnego Wodza", został mianowany na funkcję Głównego Komisarza Cywilnego przy Naczelnym Wodzu Polskich Sił Zbrojnych.
18 września 1939, wraz z Kwaterą Główną Naczelnego Wodza, przekroczył granicę z Rumunią, gdzie był internowany do 1944. 30 września 1939 Prezydent RP Władysław Raczkiewicz podpisał dymisję z zajmowanej przez niego funkcji.
Po powrocie do kraju w październiku 1945 został aresztowany przez UB, a po 8 latach pobytu w więzieniu wytoczono mu proces. 14 kwietnia 1953 został skazany na karę śmierci w oparciu o dekret "O odpowiedzialności za klęskę wrześniową i faszyzację życia państwowego" z 22 stycznia 1946. Sąd Najwyższy po apelacji zamienił ten wyrok na 10 lat więzienia. 9 listopada 1955 zwolniony z więzienia. Zmarł 25 maja 1957 w Warszawie, pochowany w Grójcu.
| „ |
Jedzie, jedzie na kasztance, |
” |
| — Wacław Kostek-Biernacki, Pieśń o Wodzu Miłym | ||
Kostek-Biernacki był jednym z najwybitniejszych w ówczesnej Europie przedstawicieli realizmu magicznego[potrzebne źródło]. Jego twórczość pozostaje nieznana. W latach 1952-53 wszystkie książki autorstwa Biernackiego zostały usunięte z bibliotek, pod kontrolą wywiezione do papierni i zniszczone [2].
