| Wacław Pawliszak | |
| Imiona i nazwisko | Wacław Franciszek Pawliszak |
| Data i miejsce urodzenia | 23 maja 1866 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 19 stycznia 1905 Warszawa |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | malarstwo |
| Styl | malarstwo historyczne, batalistyka |
Wacław Pawliszak (ur. 23 maja 1866 w Warszawie – zm. 19 stycznia 1905 w Warszawie), polski malarz, rysownik i ilustrator.
Spis treści |
Wacław Pawliszak był synem dyrektora finansowego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Warszawie. Lekcje rysunku pobierał początkowo w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona. W 1880 roku rozpoczął studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie był uczniem m.in. Jana Matejki. Szkolił się także przez pewien czas w Monachium (u Józefa Brandta) i w Paryżu. Odbywał wiele podróży, zwłaszcza na Wschód, który go fascynował. Malował obrazy dla sułtana w Konstantynopolu. Przywiózł stamtąd kolekcję wschodniej broni i tkanin. Uwielbiał jeździć konno, był dobrym strzelcem i szermierzem. Wyróżniony został na wystawie światowej w Paryżu w 1900 roku.
Malarz chorował na gruźlicę kręgosłupa. 18 stycznia 1905 roku został postrzelony w głowę w restauracji Lijewskiego przy Krakowskim Przedmieściu 8 przez rzeźbiarza Xawerego Dunikowskiego[1]. Zmarł w szpitalu św. Rocha następnego dnia rano nie odzyskawszy przytomności. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim (w kwaterze 35). Osierocił trzyletnią córkę (rok wcześniej owdowiał).