Wada (gr. kakía, łac. vitium) – pojęcie z zakresu etyki. Jako przeciwieństwo cnoty stanowi stałą dyspozycję woli do aktów moralnie złych.
Pojęcie wady ukształtował przede wszystkim Arystoteles, który jednak nie uznawał wad i cnót za przeciwieństwa. Cnoty nie potrzebują bowiem wad do tego, by być sobą; i przeciwnie, wady nie potrzebują cnót do tego, by być sobą.