Waldemar Dąbrowski (ur. 23 sierpnia 1951) – polski animator kultury, polityk, w latach 2002–2005 minister kultury.
Ukończył studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej. Był stypendystą The British Council, Goethe Institiut oraz Departamentu Stanu USA. Ukończył również Executive Programme for Leaders in Development na Uniwersytecie Harvarda.
W latach 1973–1978 był założycielem i dyrektorem klubu Riwiera-Remont. Od 1979 do 1981 zajmował stanowisko wicedyrektora Wydziału Kultury w Urzędzie Miasta Stołecznego Warszawy. W 1982 (wraz z Jerzym Grzegorzewskim) objął kierownictwo Centrum Sztuki Studio w tym mieście. Zajmował się promowaniem artystów polskiego teatru, muzyki i plastyki. Doprowadził do utworzenia orkiestry Sinfonia Varsovia, współpracując z Jerzym Maksymiukiem i Yehudi Menuhinem. Jako producent przyczynił się do powstania ponad siedemdziesięciu spektakli Teatru Studio.
W latach 1988–1990 zasiadał w Stołecznej Radzie Narodowej[1]. W latach 1990–1994 zajmował stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki oraz szefa Komitetu Kinematografii. Zainicjował wówczas Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach. Następnie do 1998 stał na czele zarządu Państwowej Agencji Inwestycji Zagranicznych.
W okresie od września 1998 do lipca 2002 pełnił funkcję dyrektora Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie (wraz z Jackiem Kaspszykiem). Został także prezesem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i honorowym prezesem Polskiego Związku Golfa. 6 lipca 2002 objął urząd ministra kultury w rządzie Leszka Millera, a od 2 maja 2004 do 31 października 2005 sprawował ten urząd rządach Marka Belki.
1 października 2008 został ponownie dyrektorem Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie. W 2010 minister kultury Bogdan Zdrojewski powierzył mu obowiązki dyrektora Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina, pełnił tę funkcję do 2011.
Jest żonaty, ma córkę.
[edytuj] Odznaczenia i nagrody
Przypisy
[edytuj] Bibliografia