Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Waldemar Kuczyński | |
| Data i miejsce urodzenia | 22 listopada 1939 Kalisz |
| Minister przekształceń własnościowych | |
| Okres urzędowania | od 14 września 1990 do 14 grudnia 1990 |
| Następca | Janusz Lewandowski |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Waldemar Kuczyński, właśc. Marian Waldemar Kuczyński (ur. 22 listopada 1939 w Kaliszu) – polski ekonomista, dziennikarz, publicysta, polityk, były minister przekształceń własnościowych.
Spis treści |
Maturę zdobył w Gimnazjum im. Adama Asnyka w Kaliszu (1958)[1]. Ukończył w 1965 studia na Uniwersytecie Warszawskim, po których został asystentem na Wydziale Ekonomii UW. Od 1963 był inwigilowany przez funkcjonariuszy SB. W 1959 wstąpił do PZPR, a w 1966 został z niej usunięty, utracił wówczas także pracę. W marcu 1968 został aresztowany pod zarzutem współuczestnictwa w organizowaniu wiecu na Uniwersytecie Warszawskim, zwolniono go po około pół roku[2].
W latach 70. należał do założycieli Towarzystwa Kursów Naukowych (TKN), był wykładowcą Uniwersytetu Latającego. Publikował w wydawnictwach drugiego obiegu, głównie w "Biuletynie Informacyjnym" i "Robotniku". W sierpniu 1980 wszedł w skład Komisji Ekspertów przy Międzyzakładowym Komitecie Strajkowym (MKS) w Gdańsku. Następnie został ekspertem Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność" i Komisji Programowej I KZD związku. Od 1981 do 1982 był zastępcą redaktora naczelnego "Tygodnika Solidarność". W stanie wojennym został internowany, po zwolnieniu wyjechał do Francji, gdzie pracował w Szkole Zaawansowanych Studiów Społecznych w Paryżu. Był też komentatorem Radia Wolna Europa, publicystą "Aneksu", "Kultury" i nowojorskiego "Nowego Dziennika"[2].
Powrócił do Polski w lipcu 1989. Uczestniczył w tworzeniu rządu Tadeusza Mazowieckiego i opracowaniu jego programu. We wrześniu tego samego roku został mianowany na podsekretarza stanu w Urzędzie Rady Ministrów jako szef zespołu doradców premiera. We wrześniu 1990 stanął na czele nowo powołanego Ministerstwa Przekształceń Własnościowych. Rozpoczął prywatyzację przedsiębiorstw państwowych, sprzedając w ofercie publicznej akcje pięciu pierwszych firm, przygotował utworzenie Giełdy oraz Komisji Papierów Wartościowych[2]. Odszedł ze stanowiska wraz z dymisją rządu w grudniu 1990.
W kolejnych latach działał we władzach krajowych Unii Demokratycznej, następnie w Unii Wolności, a w 2005 (do czerwca) w Partii Demokratycznej. Później pozostał bezpartyjny.
W latach 1999–2001 był głównym doradcą ekonomicznym premiera Jerzego Buzka. Od 2002 do 2006 wykładał w Wyższej Szkole Bankowej w Poznaniu oraz Wyższej Szkole Humanistycznej w Pułtusku. W latach 2002–2005 zasiadał w Radzie Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Prezesie Rady Ministrów.
Syn Mariana Kuczyńskiego (zamordowanego w maju 1941 w Bloku XI KL Auschwitz) oraz Marianny z domu Pecold. Po wojnie jego matka ponownie wyszła za mąż – za Władysława Radziejewskiego. Od 1966 mąż Haliny z domu Flis, z którą ma troje dzieci: Macieja, Dorotę i Natalię[3].
Jest autorem książek:
Publikuje także m.in. w "Gazecie Wyborczej", "Rzeczpospolitej" i w portalu Wirtualna Polska. Komentuje wydarzenia gospodarcze i polityczne m.in. w TOK FM, TVN24 i w Superstacji. Jest redaktorem księgi jubileuszowej Tadeusz Mazowiecki, polityk trudnych czasów (1997), a także inicjatorem i redaktorem naczelnym księgi Dziesięciolecie Polski Niepodległej 1989–1999 (2001).
|
||||||||||
|
|||||||
