Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Walentin Iwanow | ||
| Imię i nazwisko | Walentin Koźmicz Iwanow | |
| Data i miejsce urodzenia |
19 listopada 1934 Moskwa, Rosyjska FSRR  |
|
| Data i miejsce śmierci |
8 listopada 2011 Moskwa, Rosja  |
|
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 178 cm | |
| Masa ciała | 70 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1952–1966 | Torpedo Moskwa | 287 (124) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1955–1965 |  ZSRR |
59 (26) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1967–1970 1973–1978 1980–1991 1992–1993 1994 1994–1996 1998 2003 |
Torpedo Moskwa Torpedo Moskwa Torpedo Moskwa Raja Casablanca Asmarał Moskwa Torpedo Moskwa Torpedo Moskwa Torpedo-Metałłurg Moskwa |
|
Walentin Koźmicz Iwanow, ros. Валентин Козьмич Иванов (ur. 19 listopada 1934 w Moskwie, ZSRR, zm. 8 listopada 2011 tamże)[1]) – rosyjski piłkarz występujący na pozycji napastnika, trener i menedżer piłkarski, reprezentant Związku Radzieckiego. Ojciec sędziego piłkarskiego Walentina W. Iwanowa.
Spis treści |
Iwanow rozpoczynał swoją karierę piłkarską w drużynie zakładowej, gdzie wypatrzył go trener Grigorij Żarkow i w 1952 młody piłkarz został zawodnikiem pierwszoligowego Torpedo Moskwa. Już po roku wywalczył sobie miejsce w podstawowym składzie, pomimo dużej konkurencji i młodego wieku. Do jego partnerów w drużynie klubowej należeli m.in. Eduard Strielcow i Giennadij Gusarow. Na płaszczyźnie klubowej odnosił również znaczące sukcesy, jednak jedynie krajowe. Karierę piłkarską zakończył w 1967 roku.
26 czerwca 1955 debiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w meczu towarzyskim z Szwecją (6:1), w swoim debiucie zdobył jedną z sześciu bramek. Iwanow szybko wywalczył sobie miejsce w reprezentacji ZSRR, z którą sięgnął w 1956 w Melbourne po mistrzostwo olimpijskie, zaś w 1960 po mistrzostwo Europy. W 1962, na Mistrzostwach Świata w Chile zdobył dla drużyny narodowej 4 bramki (wszystkie w fazie grupowej), co pozwoliło mu (wraz z pięcioma innymi graczami) wywalczyć tytuł króla strzelców. Drużyna ZSRR odpadła z turnieju w ćwierćfinale. W wielkich turniejach Iwanow uczestniczył również w 1958 (na Mistrzostwach Świata w Szwecji oraz w 1964, kiedy jego drużyna wywalczyła wicemistrzostwo Europy). Ogółem rozegrał w reprezentacji ZSRR 59 meczów i zdobył 26 goli (trzeci strzelec w historii po Błochinowi i Protasowie), zaś w drużynie olimpijskiej zagrał 4 razy i zdobył 3 bramki.
Kariera trenerska Iwanowa związana jest głównie z klubem Torpedo Moskwa, z którym zdobył najwięcej trofeów. W 1976 wywalczył z zespołem mistrzostwo ZSRR, zaś trzykrotnie (w 1968, 1972 i 1986) krajowy puchar. Iwanow dostał nagrodę zasłużonego trenera ZSRR. W latach 1992-1993 prowadził marokański klub pierwszoligowy Raja z Casablanki. W 1994 wrócił do Rosji, gdzie kilka razy trenował przez krótkie okresy Torpedo Moskwa. Pełnił także funkcję wiceprezydenta klubu Premier Ligi FK Moskwa.
|
|||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||
