| Waleri Bożinow | ||
![]() |
||
| Imię i nazwisko | Waleri Emiłow Bożinow | |
| Data i miejsce urodzenia |
15 lutego 1986 Gorna Oriachowica, Bułgaria |
|
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 178 cm | |
| Masa ciała | 78 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Sporting CP | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 2002–2005 2005–2006 2006–2007 2007–2009 2009–2010 2010–2011 2011– |
Lecce Fiorentina Juventus Manchester City → Parma (wyp.) Parma Sporting CP |
65 (16) 36 (8) 18 (5) 11 (1) 30 (8) 31 (3) 7 (2) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2004– | 35 (5) | |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 9 stycznia 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 9 stycznia 2012. |
||
Waleri Emiłow Bożinow (bułg. Валери Емилов Божинов, ur. 15 lutego 1986 roku w Gornej Oriachowicy), bułgarski piłkarz, występujący na pozycji napastnika.
Wychowywał się na Malcie, dokąd w wieku dwunastu lat wyjechał wraz z rodzicami - ojczymem, byłym piłkarzem Saszo Angełowem, reprezentantem Bułgarii w latach 90., oraz matką Pepą, byłą koszykarką. Kiedy miał czternaście lat został dostrzeżony przez Pantalea Corvina, ówczesnego dyrektora sportowego US Lecce, który zaproponował mu kontrakt. Bożinow był zawodnikiem tego klubu przez cztery lata; w tym czasie - 22 stycznia 2002 roku - zadebiutował w Serie A i do dziś jest najmłodszym zagranicznym graczem, jaki kiedykolwiek grał we włoskiej ekstraklasie (miał wówczas piętnaście lat). Dzięki udanej rundzie jesiennej sezonu 2004/2005 (jedenaście goli) przeszedł do ACF Fiorentiny, gdzie zresztą sprowadził go Corvino. W sezonie 2006/2007 przebywał na wypożyczeniu w drugoligowym Juventusie.
Po roku powrócił do Fiorentiny, ale odmówił podpisania długoterminowego kontraktu, więc został wystawiony przez władze klubu na listę transferową. Pozyskaniem młodego Bułgara zainteresowane były AC Milan, Lazio Rzym, US Palermo[1] i Valencia CF (której ofertę odrzucił[2]). Ostatecznie Bożinow dał się przekonać Svenowi-Göranowi Erikssonowi i na początku sierpnia dołączył do swojego kolegi z kadry Martina Petrowa w Manchesterze City[3].
19 sierpnia na początku meczu ligowego z Manchesterem United doznał poważnej kontuzji, której leczenie - wedle pierwszych prognoz - miało potrwać aż do stycznia 2008 roku[4]. Bożinow kurował się jeszcze dłużej: na boisko powrócił dopiero w połowie lutego, zresztą już w pierwszym spotkaniu, z Newcastle United, strzelił gola[5].
W lipcu 2009 roku został wypożyczony do Parmy, gdzie w sezonie 2009/2010 rozegrał 30 ligowych meczów i zdobył osiem bramek. 4 lipca 2010 roku został sprzedany do tego zespołu[6]
W seniorskiej reprezentacji Bułgarii (wcześniej regularnie występował w kadrze U-21) zadebiutował podczas spotkania Euro 2004 z Włochami (1:2). Wielu komentatorów tłumaczyło porażkę podopiecznych Płamena Markowa na tym turnieju (3 przegrane, bramki 1:9) m.in. brakiem zaufania selekcjonera do utalentowanego osiemnastolatka. Początkowo także następca Markowa Christo Stoiczkow nie wierzył w możliwości młodego zawodnika; Bożinow wywalczył miejsce w pierwszej jedenastce reprezentacji dopiero podczas eliminacji do Euro 2008.
|
|||||
|
|||||||