Walijczycy

Walijczycy (Welsh, Cymry)
Liczebność ogółem	około 6 milionów
Regiony zamieszkania	Walia: 3 mln Anglia: 609 711 Szkocja: 16 623 Stany Zjednoczone: 1 959 794 Kanada: 440 965 Australia: 84 246
Język	język angielski, język walijski
Religie	kongregacjonalizm, prezbiterianizm, metodyzm, katolicyzm
Pokrewne grupy etniczne	Irlandczycy, Szkoci, Anglicy, Kornwalijczycy

Walijczycy (ang. Welsh (people), wal. Cymry) – naród celtycki zamieszkujący głównie Walię (3 mln) i Anglię (0,6 mln).

Początki narodu walijskiego związane są z wyodrębnieniem języka walijskiego w VII w. oraz ustaleniem granicy między celtycką Walią (Cymru) i anglosaską Mercją (tzw. Offa's Dyke) w VIII w. Od XII w. nasiliła się kolonizacja angielska w Walii, a w 1301 bezpośrednio podporządkowano ją Anglii. W 1533-1542 zakazano oficjalnego używania języka walijskiego, jednak reformacja przyczyniła się do rozwoju tego języka (walijskie tłumaczenie Biblii w 1588). Nowe protestanckie ruchy religijne w XVIII w. (głównie metodyzm) były kolejnym źródłem odrodzenia języka. Dopiero uprzemysłowienie południowej Walii w XIX w. zapoczątkowało proces szybkiego wypierania języka walijskiego przez angielski oraz zanik ludowej kultury. Obecnie po wiekach angielskiej dominacji odradza się kultura oraz tożsamość narodowa: w 1997 nadano Walii autonomię i utworzono parlament Walii. Renesans przeżywa również język ojczysty walijski: mówi nim 20,5% ludności, głównie w zachodniej i północnej Walii.