| Walther Kossel | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 stycznia 1888 |
| Data i miejsce śmierci | 22 maja 1956 |
| Zawód | fizykochemik |
| Narodowość | niemiecka |
Walther Kossel (ur. 4 stycznia 1888 w Berlinie, zm. 22 maja 1956 w Tybindze) – fizykochemik niemiecki, syn Albrechta Kossela. Wyjaśnił mechamizm powstawania charakterystycznego promieniowania rentgenowskiego. Współtwórca (obok G.N. Lewisa) elektronowej teorii wiązań chemicznych[1].
W latach 1932-1945 profesor Politechniki w Gdańsku, od 1947 – uniwersytetu w Tybindze. W 1916 opracował teorię wiązania heteropolarnego (wiązanie jonowe). W 1927 sformułował tzw. kinematyczną teorię krystalizacji. W Gdańsku Kossel zajmował się eksperymentalnym badaniem zjawiska interferencji promieniowania rentgenowskiego oraz szybkich elektronów rozpraszanych na monokryształach. Za swoje osiągnięcia w 1944 roku otrzymał Medal Maxa Plancka najwyższe odznaczenie przyznawane przez Niemieckie Towarzystwo Fizyczne.
Anegdota o profesorze Kosselu: