Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Wanda Półtawska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Wanda Półtawska
Wanda PółtawskaKraków, 7 listopada 2009
Wanda Półtawska
Kraków, 7 listopada 2009
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1921
Lublin
Zawód lekarz
Miejsce zamieszkania Kraków
Narodowość Polka
Małżeństwo Andrzej Półtawski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego (Watykan) Medal pro Ecclesia et Pontifice
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Wanda Półtawska w Wikicytatach
Wanda Półtawska (1963)

Wanda Półtawska z d. Wojtasik (ur. 2 listopada 1921 w Lublinie[1]) – doktor nauk medycznych oraz specjalista w dziedzinie psychiatrii, profesor Papieskiej Akademii Teologicznej, harcerka, działaczka pro-life. Podczas II wojny światowej więziona w niemieckim obozie koncentracyjnym w Ravensbrück. Bliska przyjaciółka Jana Pawła II, obecna przy jego śmierci[2].

Spis treści

[edytuj] Okres II wojny światowej

Uczęszczała do szkoły sióstr urszulanek w Lublinie. Przed 1939 i w czasie II wojny światowej harcerka. Gdy miała 15 lat, została drużynową. Po wybuchu II wojny światowej wraz z grupą harcerek włączyła się w służbę pomocniczą i przystąpiła do walki konspiracyjnej jako łączniczka, uczestnicząc jednocześnie w tajnym nauczaniu. Została aresztowana przez Gestapo 17 lutego 1941, była więziona na Zamku w Lublinie. Była torturowana i przesłuchiwana w lubelskim gestapo "Pod Zegarem", 21 listopada 1941 została wywieziona do Ravensbrück z zaocznym wyrokiem śmierci. W obozie stała się ofiarą eksperymentów pseudomedycznych (głównie chirurgicznych okaleczeń kończyn) przeprowadzanych przez niemieckich lekarzy, w tym berlińskiego profesora, prezesa niemieckiego Czerwonego Krzyża, Gebhardta oraz dr. Fischera, Rosenthala i Oberheuser. Na krótko przed końcem wojny została przewieziona do obozu w Neustadt-Glewe, gdzie przebywała do 7 maja 1945.

[edytuj] Działalność naukowa i medyczna

W 1951 ukończyła medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie uzyskała oba stopnie specjalizacji i doktorat z psychiatrii (1964). W latach 1952-1969 była adiunktem w Klinice Psychiatrycznej Akademii Medycznej w Krakowie, 1955-1997 wykładowca medycyny pastoralnej na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, w latach 1964-1972 pracownik Poradni Wychowawczo-Leczniczej przy Katedrze Psychologii UJ, w 1967 zorganizowała Instytut Teologii Rodziny przy Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie i kierowała nim przez 33 lata, piastując stanowisko profesora. W 1981-1984 była wykładowcą w Instytucie Studiów nad Małżeństwem i Rodziną im. Jana Pawła II przy Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie.

Prowadziła badania tzw. dzieci oświęcimskich – ludzi, którzy jako dzieci trafili do obozów koncentracyjnych. W kwietniu 1969 zwolniła się z Kliniki, aby poświęcić się przede wszystkim poradnictwu małżeńskiemu i rodzinnemu. Według bazy danych bibliograficznych publikacji medycznych medline jest autorem pięciu publikacji naukowych publikowanych w języku polskim i jednej publikacji opublikowanej w piśmie anglojęzycznym[3].

[edytuj] Działalność społeczna

W 1995 zaangażowała się w kampanię na rzecz umieszczenia tablicy upamiętniającej Polki, więźniarki Ravensbrück i ofiary niemieckich lekarzy. Starania o zgodę władz obozu – muzeum zaczęły się na początku 1995 w związku z rocznicą 50-lecia wyzwolenia obozu. Ze względu na sprzeciw władz niemieckich tego obozu wobec pomysłu przypomnienia tragedii Polek, tablicy nie pozwolono zamontować. Dopiero po rocznej kampanii w 1996 niemieckie władze muzeum były zmuszone ustąpić.

Uczestniczyła w pracach Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce. Była członkiem Zespołu Wspierania Radia Maryja w Służbie Bogu, Kościołowi, Ojczyźnie i Narodowi Polskiemu. Jest jednym z redaktorów "Źródła. Tygodnika Rodzin Katolickich". Jest cenionym autorem z zakresu pedagogiki. Przez 10 lat była radną Krakowa.

[edytuj] Przyjaźń z Karolem Wojtyłą

Znana jest korespondencja z 1962, skierowana do włoskiego zakonnika i późniejszego świętego katolickiego Ojca Pio przez arcybiskupa Karola Wojtyłę, z prośbą o modlitwę o uleczenie Wandy Półtawskiej z choroby nowotworowej i późniejsze podziękowanie papieża za skuteczną interwencję. Korespondencja listowna z Janem Pawłem II trwająca aż do jego śmierci stanowiła utajniony materiał dowodowy w procesie beatyfikacyjnym.

O Wandzie Półtawskiej opowiada film dokumentalny pt. "Duśka", który wyreżyserowała Wanda Różycka-Zborowska. Film miał premierę wiosną 2008 w Poznaniu.

Dzięki przyjaźni i zaufaniu, jakim darzył ją Karol Wojtyła, w listopadzie 2001 mogła poinformować papieża o sprawie arcybiskupa poznańskiego Juliusza Paetza i sytuacji w diecezji poznańskiej[4], w następstwie czego do Poznania przybyła watykańska komisja, która wysłuchała relacji obu stron.

O przyjaźni Wandy Półtawskiej z Karolem Wojtyłą (Janem Pawłem II) opowiada książka Beskidzkie rekolekcje, w której jest zebrana korespondencja z prawie 50 lat. Przed publikacją Beskidzkich rekolekcji rękopis został przedstawiony Postulacji Generalnej Procesu Beatyfikacyjnego Jana Pawła II w Rzymie, by nie zaszkodzić procesowi beatyfikacyjnemu Jana Pawła II. Postulacja nie zgłosiła żadnych obiekcji[5].

[edytuj] Rodzina

Ma 4 córki, mąż – Andrzej Półtawski jest profesorem filozofii. Wykładał na Uniwersytecie Jagiellońskim i na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.

[edytuj] Członkostwo w organizacjach

[edytuj] Publikacje naukowe

[edytuj] Książki

Jest autorką kilkunastu książek przetłumaczonych na języki obce:

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. Życiorys dr Wandy Półtawskiej (pol.). www.kul.pl. [dostęp 2011-10-22].
  2. Tygodnik Powszechny, 07.06.2009, wywiad z ks. Adamem Bonieckim
  3. "The responsibility of the medical doctor and the life of the patient" Poltawska W. Dolentium Hominum. 1996;31(11th Yr. No. 1):137-40
  4. Dymisja Paetza. Półtawska: Byłam tylko listonoszem. wyborcza.pl, 25 czerwca 2009. [dostęp 21 lipca 2011].
  5. Burza w szklance wody wokół "Rekolekcji". 23 czerca 2009. [dostęp 23 czerwca 2009].
  6. Spis laureatów nagrody Eugena Bolza na niemieckiej Wikipedii
  7. Doktorzy Honoris Causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. kul.pl. [dostęp 23 lutego 2011].

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Wanda_Półtawska&oldid=31325456
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty