Wariacje B-dur op. 2 na temat Là ci darem la mano z opery Don Giovanni W. A. Mozarta – wariacje na fortepian i orkiestrę napisane przez Fryderyka Chopina. Stworzone na przełomie lat 1827 i 1828. Dzieło dedykowane Tytusowi Woyciechowskiemu (à Mr Titus Woyciechowski). W entuzjastycznej recenzji tego utworu, wydrukowanej w Allgemaine Musikalische Zeitung 7 grudnia 1831 Robert Schumann użył słynnego określenia
| „ |
Hut ab Ihr Herren, ein Genie (Czapki z głów, panowie, to geniusz) |
” |
Wariacje były pierwszym dziełem Chopina, w którym kompozytor podjął się próby potraktowania orkiestry symfonicznej jako partnera fortepianu. Bardzo ważną partię otrzymały w utworze instrumenty smyczkowe, tworzące nastrojowe tło dla wirtuozyjnych fragmentów solisty[1].
Kompozytor wykorzystał temat ze znanego duetu Don Giovanniego i Zerliny. Chopin napisał:
| „ |
Wariacje B-dur, na które odebrałem przed parą dniami z Kassel od jednego Niemca[2], zentuzjazmowanego tymi Wariacjami, dziesięcioarkuszową recenzję, gdzie po ogromnych przedmowach przystępuje do rozbioru onych, takt w takt – tłumaczy, że to nie są wariacje jak każde inne, tylko że to jakieś fantastyczne tableau. |
” |
Spis treści |
Oprócz fortepianu utwór napisany został na:
Zachwyt Schumanna wobec op. 2 jest w pełni zrozumiały mimo skromnej, niemal schematycznej roli orkiestry[3].
1. Introdukcja: Largo
2. Temat: Allegretto
3. Wariacje:
4. Finał: Alla Polacca Na szczególną uwagę zasługuje Wariacja V (Adagio), porzucająca czysto popisowy ton brillant na rzecz zaskakującej i mrocznej dramaturgii. Dzieło zamknięte zostaje polonezem, o którym jeden z paryskich krytyków napisał:
| „ |
Co się tyczy finału Alla polacca: nie znamy nic równie wspaniałego |
” |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||