Warszawska Szkoła Rabinów

Warszawska Szkoła Rabinów – szkoła średnia dla męskiej młodzieży żydowskiej powstała w 1826 roku na podstawie dekretu carskiego z 1 lipca 1825 roku. Działała do roku szkolnego 1860/1861.

Czteroletnia nauka obejmowała:

• Pismo Święte Starego Testamentu
• Midrasz (starożytne komentarze do Pisma Świętego)
• Talmud
• historię powszechną
• historię Polski
• matematykę
• geografię
• języki: hebrajski, polski, niemiecki, francuski

Naukę w Szkole poprzedzić mogły klasy przygotowawcze, uwzględniające kurs szkół elementarnych i chederów. Dla osób chcących się poświęcić służbie rabinackiej przewidziano dodatkowy specjalistyczny kurs postudyjny, uzupełniający.

Komitet Organizacyjny Szkoły powołany przez Rząd Królestwa Polskiego:

• Ignacy Zalewski - przewodniczący
• Stefan Witwicki - asesor
• Wincenty Krasiński - asesor

Skład Komisji Żydowskiej:

• Jakub Bergson
• Salomon Eiger
• Józef Epstein
• Michał Ettinger
• Jan Glücksberg
• Chaim Halbersztam
• Józef Janasz
• Samuel Pozner
• Abraham Stern
• Teodor Toeplitz

Bibliografia

• M. Strzemski Warszawska Szkoła Rabinów (1826-1863) najdziwniejsza w świecie, w.: Miesięcznik Znak nr 339-340 (2-3) luty-marzec, Kraków 1983, ss.:361-364