Warszawskie Towarzystwo Cyklistów - towarzystwo sportowe z siedzibą w Warszawie założone w 1886 z inicjatywy Edwarda Chrapowickiego w celu upowszechniania kolarstwa. Obecna siedziba WTC mieści się przy ul. Jerzego Waldorffa 34.
Do I wojny światowej WTC było organizacją elitarną. Dostęp nowych członków był ograniczony przez skomplikowany system przyjmowania oraz wysokie składki członkowskie. Władze klubu wywodziły się ze środowisk arystokratycznych. Członkami byli m.in.: Bolesław Prus, Henryk Sienkiewicz i Wacław Gąsiorowski.
Oprócz kolarstwa rozwijały się koła: gimnastyczne, strzeleckie, szermiercze, koło śpiewacze (od 1892) i od 1904 orkiestra dęta. W latach 1918-1939 istniały sekcje: piłki nożnej, hokejowa, motorowa, wioślarska, łyżwiarska i lekkoatletyczna.
W 1923 WTC zrzeszało ponad 700 członków.
Prezesami WTC byli: hr. August Potocki, hr.Edward Chrapowiecki, Adam Zakrzewski, ks.Seweryn Czetwertyński, Henryk Nakoniecznikoff, Rowmund Piłsudski i Seweryn Słajewski.
Od 1892 WTC posiadało na Dynasach przy ul. Oboźnej 1/3 obiekt klubowy z torem kolarskim. Od 1920 tor z ziemnego przebudowano na betonowy. W 1921 środku toru stworzono boisko do piłki nożnej. Na terenie znajdował się również kort tenisowy i hala z drewnianym torem kolarskim. W 1937 obiekty rozebrano po wypowiedzeniu w 1936 przez właściciela terenu umowy dzierżawy gruntów.
Po okresie II wojnie światowej WTC wznowiło działalność w 1946. W 1950 zostało włączone do struktur klubu KS Kolejarz-Polonia jako jego sekcja kolarska. Działalność ponownie reaktywowano w 1957.
W 1987 założono, jedną z pierwszych w Polsce, sekcję triathlonu. W 1989 działacze WTC byli współzałożycielami Polskiego Związku Triathlonu.