Wasilij Ulrich (ur. 1889 w Rydze, zm. 7 maja 1951 w Moskwie) - sowiecki prawnik wojskowy (armwojenjurist I rangi); przewodniczący Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR; w latach 1926-48 prowadził procesy polityczne w ZSRR skierowane przeciwko osobom oskarżanym m.in. o zdradę państwa, szpiegostwo i działania na szkodę Armii Czerwonej (np. w 1937 sprawę marszałka Michaiła Tuchaczewskiego oraz przywódców Polskiego Państwa Podziemnego).