| Wasilków | |||
Droga krajowa nr 19 w Wasilkowie |
|||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | podlaskie | ||
| Powiat | białostocki | ||
| Gmina | Wasilków gmina miejsko-wiejska |
||
| Aglomeracja | białostocka | ||
| Założono | XVI wiek | ||
| Prawa miejskie | 10 grudnia 1566 | ||
| Burmistrz | Antoni Pełkowski | ||
| Powierzchnia | 28,15 km² | ||
| Ludność (2008) • liczba • gęstość |
9440 335,3 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 85 | ||
| Kod pocztowy | 16-010 | ||
| Tablice rejestracyjne | BIA | ||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
3202602134 | ||
|
Urząd miejski
ul. Białostocka 716-010 Wasilków |
|||
| Strona internetowa | |||
Wasilków – miasto w woj. podlaskim, w powiecie białostockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wasilków. Zaliczane do aglomeracji białostockiej.
Wg danych GUS z 31 grudnia 2008, miasto posiadało 9440 mieszkańców[1].
Spis treści |
Wasilków położony jest w centralno-wschodniej części województwa podlaskiego, w dolinie rzeki Supraśli, przy drodze krajowej nr 19[2]. Od Białegostoku oddalony jest o 3 km, od Czarnej Białostockiej o 14, a od Sokółki o 32 km.
W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. białostockiego.
| Demografia | |
|---|---|
| rok | ludność |
| połowa XVII w. | 500[3] |
| 1772 | 1500[3] |
| 1799 | ok. 1500[4] |
| 1846 | 1916[5] |
| 1860 | 1381[5] |
| 1877 | 1500[5] |
| 1880 | 3880[3][5] |
| 1891 | 3335[5] |
| 1897 | 3918[5] |
| 1899 | 4828 |
| 1910 | 5314[6] |
| 1921 | 3903[6] |
| 1927 | 3903 |
| 1931 | 4801[6] |
| 1937 | 5100[7] |
| 1939 | 5574[7] |
| 1939 | 5174[3] |
| 1946 | 3948[3] |
| 1956 | 3648[8] |
| 2004 | 8751[3] |
Badania archeologiczne wskazują, że pierwsi osadnicy na terenie Wasilkowa pojawili się już w mezolicie[3]. Wedle legendy początki Wasilkowowi dała twierdza założona w II połowie XIII wieku przez księcia halickiego Wasylka. Pierwsze osadnictwo występowało tu w XIII-XIV wieku. Miasto zostało założone na polecenie Zygmunta Augusta w 1566 roku, a 8 grudnia 1566 otrzymało prawa miejskie[2]. Starostą był Hiob Bretfus, nadworny architekt króla Zygmunta I Starego. Od tej pory mieszkańcy mieli sądzić się i rządzić według prawa magdeburskiego. Miasto otrzymało też herb, którym mogło pieczętować dokumenty oraz prawo pobierania ceł i myt[2]. Miasto powstało w miejscu wcześniej niezamieszkanym, a zasiedlili je ludzie z Goniądza, Tykocina i Białegostoku. Dwa dni później utworzono parafię[3].
W roku 1567 roku w Wasilkowie zbudowano pierwszy drewniany kościół. W roku 1568 starosta został Hiob Prayetfuess, a w roku 1576 Łukasz Górnicki[3].
W połowie XVII wieku miasteczko zamieszkiwało około 500 mieszkańców[3]. Przed pierwszym rozbiorem Polski w Wasilkowie mieszkało już 1500 osób, w tym ok. 100 unitów i 150 Żydów. Po trzecim rozbiorze w 1795 roku Wasilków włączony został do Prus Wschodnich, a w 1807 do Zaboru rosyjskiego[3].
W 1839 roku na synodzie w Połocku, którego decyzje potwierdził następnie Świątobliwy Synod Rządzący i car Mikołaj I, zlikwidowany został Kościół unicki w Imperium Rosyjskim (za wyjątkiem diecezji chełmskiej. Całość jego majątku przejął Rosyjski Kościół Prawosławny[9].
W roku 1880 Wasilków liczył 3880 mieszkańców[3]. 5 maja 1895 roku pożar strawił pół miasta[3]. Pod koniec XIX wieku Wasilków liczył 3918 mieszkańców, z czego połowa była katolikami, a w 1939 już 5174.
16 września 1939 Wasilków zaatakowany został przez wojska niemieckie, tydzień później wkroczyła Armia Czerwona[3]. W sierpniu 1941 roku Niemcy utworzyli getto, w którym mieszkało ok. 1250 żydów. Rok później wywiezienie zostali do Treblinki gdzie ich zabito[3].
W wyniku działań wojennych Wasilków zniszczony został w około 20 procentach, a liczba mieszkańców wyniosła 3948 osób.
Przez Wasilków nie biegnie już droga krajowa nr 19 prowadząca od przejścia granicznego z Białorusią w Kuźnicy, przez Białystok do Rzeszowa. Droga obecnie omija miasto po oddaniu do użytku obwodnicy Wasilkowa. W mieście przy trasie kolejowej nr 6 Zielonka – Kuźnica Białostocka znajduje się stacja kolejowa Wasilków.
|
||||||||||
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||