Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Wawrzyniec Staliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Wawrzyniec Staliński
Imię i nazwisko Wawrzyniec Staliński
Data i miejsce
urodzenia
28 lipca 1899
Rogoźno, Polska
Data i miejsce
śmierci
3 czerwca 1985
Wrocław, Polska
Pseudonim "Nynek"
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Numer 9
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
?-1913
1914-1919
1919-1930
Sparta Poznań
Posnania Poznań
Warta Poznań


? (22+52)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1922-1928  Polska 13 (11)

Wawrzyniec Staliński (ur. 28 lipca 1899[1] we Wrocławiu[1] w Rogoźnie (inne źródła podają Poznań[1]), zm. 3 czerwca 1985[1] we Wrocławiu[1]) - polski piłkarz, reprezentant Polski.

Wawrzyniec Staliński uderza głową podczas meczu Warty z Ostrowią w 1922 roku.

Spis treści

[edytuj] Charakterystyka

W rodzinnym mieście Rogoźnie, już jako 11-letni chłopak, wraz ze swoimi starszymi kolegami, namiętnie uganiał za piłką. Po przeniesieniu się do Poznania, na krótko został zawodnikiem Sparty Poznań, aby następnie grać w Posnanii Poznań. W 1919 roku zasilił szeregi Warty Poznań, pozostając temu klubowi wierny do końca kariery. Należał do najlepszych piłkarzy w historii klubu. Charakteryzował się silną budową ciała, wielką sprawnością fizyczną, przebojowością i ofensywnym stylem gry. Perfekcyjnie opanował sztukę zdobywania bramek. Dzięki tym cechą był przez długie lata "królem strzelców" w klubie i czołowym snajperem tak w lidze jak i w reprezentacji. Był napastnikiem, który potrafił zagrać na pozycji kierownika ataku, tak na łączniku, jak i na pozycji skrzydłowego. To w dużej mierze jego widowiskowa gra, ściągała tłumy kibiców na stadiony całej Polski.

[edytuj] Reprezentacja

W drużynie narodowej zadebiutował 3 września 1922 w Czerniowcach w meczu z Rumunią (1:1). Był rezerwowym na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu w 1924. Ostatnie spotkanie w reprezentacji rozegrał 27 października 1928 roku w Pradze w meczu z Czechosłowacją (3:2). Ogółem w reprezentacji w 13 spotkaniach zdobył 11 bramek. Zagrał też w jednym meczu uznanym za nieoficjalny (23 maja 1925 z Czechosłowacją)[2] . Był pierwszym polskim zawodnikiem w historii reprezentacji, który zdobył trzy gole w jednym meczu (08.08.1926 z Finlandią)[2] .

[edytuj] Lista występów w reprezentacji "A"

L.p. Data Miejsce Gospodarz vs Gość Wynik Bramki Uwagi
1. 3 września 1922 Czerniowce  Rumunia
-
 Polska
1:1
mecz towarzyski
2. 23 września 1923 Helsinki  Finlandia
-
 Polska
5:3
Bramka Bramka
mecz towarzyski
3. 25 września 1923 Tallinn  Estonia
-
 Polska
1:4
Bramka
mecz towarzyski
4. 1 listopada 1923 Kraków  Polska
-
 Szwecja
2:2
Bramka Bramka
mecz towarzyski
5. 18 maja 1924 Sztokholm  Szwecja
-
 Polska
5:1
mecz towarzyski
6. 31 sierpnia 1924 Budapeszt  Węgry
-
 Polska
4:0
-
mecz towarzyski
7. 30 sierpnia 1925 Helsinki  Finlandia
-
 Polska
2:2
Bramka
mecz towarzyski
8. 2 września 1925 Tallinn  Estonia
-
 Polska
0:0
mecz towarzyski
9. 1 listopada 1925 Kraków  Polska
-
 Szwecja
2:6
-
mecz towarzyski
10. 8 sierpnia 1926 Poznań  Polska
-
 Finlandia
7:1
Bramka Bramka Bramka
mecz towarzyski
11. 20 sierpnia 1926 Budapeszt  Węgry
-
 Polska
4:1
Bramka
mecz towarzyski
12. 1 lipca 1928 Katowice  Polska
-
 Szwecja
2:1
Bramka
mecz towarzyski
13. 27 października 1928 Praga  Czechosłowacja
-
 Polska
3:2
-
mecz towarzyski

[edytuj] Liga

W 1929 z Wartą Poznań zdobył Mistrzostwo Polski. 19 sierpnia 1928 w meczu przeciwko TKS Toruń (2:2) wystąpił po raz 300 w barwach Warty[3].

[edytuj] Po zakończeniu kariery

Po zakończeniu kariery piłkarskiej, został cenionym sędzią ligowym. Po wojnie wycofał się z czynnego życia sportowego. Los swój związał na długie lata z Wrocławiem, "piłka pozostała dla niego tylko wspomnieniem i okazją do westchnień: dawniej to się gole strzelało! "

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 B. Tuszyński, H. Kurzyński, Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010 wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w., str. 670, ISBN 978-83-86320-01-1
  2. 2,0 2,1 A. Gowarzewski, Biało-czerwoni. dzieje polskiej reprezentacji (1). Encyklopedia piłkarska FUJI. tom 2 wyd. GIA, Katowice 1991, str. 32-72, ISBN 978-83-86320-01-1
  3. Kurier Poznański, nr 378, s 9.
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Wawrzyniec_Staliński&oldid=31424327
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty