Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Wesley Moodie | |
 |
|
| Państwo |  Republika Południowej Afryki |
| Miejsce zamieszkania | Durban, RPA |
| Data i miejsce urodzenia | 14 lutego 1979 Durban, RPA |
| Wzrost | 196 cm |
| Masa ciała | 91 kg |
| Gra | praworęczna, jednoręczny backhand |
| Status profesjonalny | 2000 |
| Zakończenie kariery | lipiec 2011 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 1 |
| Najwyżej w rankingu | 57 (10 października 2005) |
| Australian Open | 2R (2006) |
| Roland Garros | 1R (2006) |
| Wimbledon | 3R (2003) |
| US Open | 3R (2006) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 6 |
| Najwyżej w rankingu | 8 (3 sierpnia 2009) |
| Australian Open | SF (2008) |
| Roland Garros | F (2009) |
| Wimbledon | W (2005) |
| US Open | QF (2009, 2010) |
Wesley Arthur Moodie (ur. 14 lutego 1979 w Durbanie) - tenisista południowoafrykański, zwycięzca wielkoszlemowego Wimbledonu z 2005 roku w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Karierę tenisową rozpoczął w roku 2000. W grze pojedynczej pierwsze sukcesy zaczął odnosić w roku 2001 wygrywając turnieje z serii Futures. W challengerach pierwsze zwycięstwo odniósł w lutym 2003 roku w walijskim Wrexham, a drugi triumf w czerwcu w Surbiton. W roku 2005 doszedł do półfinału rozgrywek rangi ATP Tour w Delray Beach, eliminując po drodze obrońcę tytułu z 2004, Brazylijczyka Ricardo Mello; przegrał z Czechem Jiřím Novákiem. W lipcu tegoż samego sezonu awansował do półfinału rozgrywek w Newport, gdzie pokonał rozstawionego z nr 1. Taylora Denta. Pojedynek o finał przegrał z Gregiem Rusedskim. Na początku października wystartował w turnieju w Tokio, gdzie odniósł swoje pierwsze zwycięstwo singlowe w turniejach ATP Tour. Moodie pokonał m.in. Radka Štěpánka, a w finale wynikiem 1:6, 7:6(7), 6:4 Mario Ančicia. W roku 2007 ponownie dotarł do półfinału w Newport; jednak tym razem został wyeliminowany przez Fabrice'a Santoro. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 57. miejscu w październiku 2005.
W grze podwójnej wygrał sześć turniejów ATP Tour, w tym wielkoszlemowy Wimbledon z roku 2005. Partnerem deblowym Moodiego był wówczas Stephen Huss. Debel Moodie-Huss wyeliminował po drodze trzy najwyżej rozstawione pary, w ćwierćfinale debel nr 3. Mark Knowles-Michaël Llodra, w półfinale duet nr 1. Jonas Björkman-Maks Mirny, a w finale parę nr 2. - Boba i Mike'a Bryanów. Ponadto jest uczestnikiem siedmiu finałów turniejów ATP Tour. Jednym z nich jest m.in. wielkoszlemowy Roland Garros z roku 2009, kiedy to grał wspólnie z Dickiem Normanem. Mecz finałowy przegrali rozstawioną z parą Lukáš Dlouhý-Leander Paes. Najwyżej w zestawieniu deblistów Moodie był w sierpniu 2009 na 8. pozycji.
Od roku 2002 Moodie był regularnym reprezentantem kraju w Pucharze Davisa. Rozegrał łącznie dla reprezentacji 24 pojedynki (głównie w singlu) wygrywając z nich 18 spotkań.
W lipcu 2011 roku Moodie zakończył karierę tenisową[1].
Spis treści |
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska Olimpijskie |
| ATP Tour 500 |
| ATP Tour 250 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2005 |  Tokio |
Twarda |  Mario Ančić |
1:6, 7:6(7), 6:4 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2005 |  Wimbledon |
Trawiasta |  Stephen Huss |
 Bob Bryan Mike Bryan |
7:6(4), 6:3, 6:7(2), 6:3 |
| 2. | 2007 | Adelajda |
Twarda | Todd Perry |
 Novak Đoković Radek Štěpánek |
6:4, 3:6, 15-13 |
| 3. | 2007 |  Walencja |
Ceglana | Todd Perry |
 Yves Allegro Sebastián Prieto |
7:5, 7:5 |
| 4. | 2008 |  Estoril |
Ceglana | Jeff Coetzee |
Jamie Murray Kevin Ullyett |
6:2, 4:6, 10-8 |
| 5. | 2009 | Londyn (Queen's) |
Trawiasta |  Michaił Jużny |
 Marcelo Melo André Sá |
6:4, 4:6, 10-6 |
| 6. | 2009 |  's-Hertogenbosch |
Trawiasta |  Dick Norman |
 Johan Brunström Jean-Julien Rojer |
7:6(3), 6:7(8), 10-5 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2005 | Bazylea |
Dywanowa | Stephen Huss |
Agustín Calleri Fernando González |
5:7, 5:7 |
| 2. | 2006 | Delray Beach |
Twarda | Chris Haggard |
 Mark Knowles Daniel Nestor |
2:6, 3:6 |
| 3. | 2008 |  Ad-Dauha |
Twarda | Jeff Coetzee |
 Philipp Kohlschreiber David Škoch |
4:6, 6:4, 9-11 |
| 4. | 2008 |  Paryż |
Twarda | Jeff Coetzee |
Jonas Björkman Kevin Ullyett |
2:6, 2:6 |
| 5. | 2009 | Madryt |
Ceglana | Simon Aspelin |
Daniel Nestor Nenad Zimonjić |
4:6, 4:6 |
| 6. | 2009 | Roland Garros |
Ceglana | Dick Norman |
Lukáš Dlouhý Leander Paes |
6:3, 3:6, 2:6 |
| 7. | 2010 | Houston |
Ceglana | Stephen Huss |
Bob Bryan Mike Bryan |
3:6, 5:7 |
