Wesoła Lwowska Fala

Wesoła Lwowska Fala – nazwa niezwykle popularnej audycji Polskiego Radia Lwów, nadawanej na całą Polskę od 16 lipca 1933 do roku 1939 (od roku 1938 pod nazwą Tajoj).

Autorem większości tekstów był Wiktor Budzyński. Występowali w niej, skutecznie rozśmieszając słuchaczy swoimi dialogami:

• Szczepcio i Tońcio - posługujący się lwowskim bałakiem duet lwowskich batiarów,
• Aprikosenkranz i Untenbaum (Mieczysław Monderer i Adolf Fleischen) - parodiujący żydowski żargon
• radca Strońcio (Wilhelm Korabiowski)
• ciotka Bańdziuchowa
• Marcelku
• śpiewaczka i parodystka Włada Majewska i inni artyści.

Historia

Założona przez Wiktora Budzyńskiego na bazie amatorskich teatrzyków akademickich:

• Nasze Oczko (1928), który działał początkowo w celu finansowego zasilenia kas Bratniej Pomocy, wspomagającej materialnie studentów. Wystawiana przez Nasze Oczko w sali Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego rewia Randka pod Wiedeńską cieszyła się ogromną popularnością i rozsławiło teatrzyk
• Wesoły Ul
• dwóch teatrzyków założonych przez żydowską młodzież akademicką, w których wystawiano programy Emanuela Schlechtera, bardzo popularnego twórcy wielu piosenkarskich przebojów, z piosenkami skomponowanymi przez Alfreda Schūtza, późniejszego twórcę słynnych melodii, m.in. Czerwonych maków na Monte Cassino:
  • Złoty Pieprzyk
  • Różowy Monokl

W czasie II wojny światowej zostali zmobilizowani i przeszli szlak bojowy z wojskiem polskim na Zachodzie - przez Rumunię, Francję, Wielką Brytanię, Włochy. Po wojnie zespół rozpadł się.

Linki zewnętrzne

• Wiktor Budzyński - Prawda o Lwowskiej Fali
• Witold Szolginia - Na Wesołej Fali