| Ten artykuł od 2010-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Westseaxna rīce Królestwo Wessex |
||||
|
||||
|
||||
| Język urzędowy | staroangielski, kornijski | |||
| Stolica | Vintan Ceaster | |||
| Ustrój polityczny | monarchia | |||
| Pierwszy król | Cerdic | |||
| Ostatni król | Athelstan | |||
| założone | 519 | |||
| Unifikacja Anglii przez Athelstana | 927 | |||
| Religia dominująca | pogaństwo chrześcijaństwo |
|||
Wessex - jedno z siedmiu państw heptarchii anglosaskiej. Położone na południowym krańcu Brytanii, graniczyło od wschodu z Susseksem, północy z Mercją, od południowego zachodu z Kornwalią. Od południa Wessex otaczało morze. W IX wieku Wessex objął przewodnictwo w heptarchii, zawdzięczając to w dużej mierze inwazji Wikingów na państwa anglosaskie. Za panowania króla Alfreda Wielkiego (871-899) Wessex jako jedyny nie został podbity przez duńskich najeźdźców. Do 1066 roku Wessex był przewodnim królestwem anglosaskim i jako takie Królestwo Wessex utożsamiane było z Królestwem Anglii. Dopiero w 1066 roku po podboju dokonanym przez Wilhelma I Zdobywcę potęga Wessex została zniszczona, a Królestwo Anglii stało się oficjalną nazwą państwa.
Nazwa królestwa pochodziła od staroangielskiego West Seaxe (Sasi zachodni), którego używano dla odróżnienia terenów przez nich zasiedlonych od ziem Eealdesaxe (starych Sasów), zamieszkujących, znajdującą się w Niemczech, Saksonię[1].
|
||||||||