Weteran (łac. veteranus, od veteris: stary) - zasłużony w walkach żołnierz, który zakończył czynną służbę wojskową.
W II Rzeczypospolitej słowo weterani odnosiło się przede wszystkim do uczestników powstania listopadowego 1831, wiosny ludów 1848 i powstania styczniowego 1863, którym przyznano honorowe stopnie podporuczników Wojska Polskiego i stałe, dożywotnie pensje. W okresie powojennym, weteranami zwykło nazywać się powstańców śląskich i wielkopolskich.
Obecnie to słowo nie odnosi się tylko do żołnierzy i na stałe wpisało się do języka potocznego.