Whistleblower (z ang. „gwizdkowy, dmuchający w gwizdek”) – ten, który bije na alarm lub zdradza spisek. Jest to termin znany i stosowany w Wielkiej Brytanii, USA, Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii, Afryce Południowej.
Whistleblower bierze na siebie uwrażliwienie opinii publicznej na malwersacje, akty korupcji czy pogwałcenia prawa w jednostkach budżetowych i urzędach administracji państwowej, w których pracuje. Chodzi tu o zjawisko specyficznego donosicielstwa. Polega ono na tym, że określeni pracownicy informują osoby odpowiedzialne za sprawy etyczne i dyscyplinarne o nieuczciwości, nierzetelności lub złamaniu kodeksu etycznego czy prawa przez innych pracowników. Wiąże się to z mobbingiem, dlatego że osoby te (nazywane czasem sygnalistami), mają problemy w swoim środowisku pracy, są nierzadko prześladowane, poniżane przez współpracowników.
Na Zachodzie, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych i w Australii, istnieją instytucje, które chronią takie osoby. W USA jest to organizacja, która nazywa się National Whistleblower Center. Instytucja ta działa we wszystkich stanach i zajmuje się lobbingiem w celu ochrony osób informujących na przykład o fakcie korupcji.
Sarbanes-Oxley Act z 2002 nazywa whistleblowers pracowników publicznie notowanych spółek, uczestniczących w śledztwie w sprawie oszustw w tych spółkach. Zapewnia im ochronę prawną przed zemstą ze strony menadżerów (grzywna lub nawet 25 lat więzienia).
W 2002 za działalność tego rodzaju tygodnik Time przyznał tytuł Człowieka Roku pracownicom FBI, Worldcomu i Enronu.