Wieża Matematyczna Uniwersytetu Wrocławskiego zwana również Wieżą Astronomiczną ze względu na dawniej umieszczone w niej obserwatorium astronomiczne, jedyna z trzech planowanych wież, która doczekała się realizacji w czasie budowy głównego gmachu uniwersytetu (1728 - 1737).
Taras na górze wieży zdobią cztery rzeźby alegoryczne przedstawienia nauk dłuta Mangoldta.
Wkrótce po otworzeniu Akademii Jezuickiej, jezuita L.A. Jugnitz otworzył na Wieży obserwatorium astronomiczne, w którym oprócz obserwacji astronomicznych prowadził także obserwacje meteorologiczne. W XIX w. badania te rozszerzono o obserwacje komet. W 1800 obserwatorium zwiedzał, a później opisał w swoich wspomnieniach, przyszły prezydent USA John Quincy Adams. Na początku XX w. obserwatorium zamknięto, głównie z powodu znaczego zadymienia i naświetlenia powietrza nad miastem, co utrudniało badania nocne. W czasie wojny, w 1945 latarnia wieży i dach uległy zniszczeniu. Obecnie Wieża Matematyczna wchodzi w skład muzeum uniwersyteckiego, jest też popularnym punktem turystycznym, ze względu na dobrą panoramę z tarasu.
Z pierwotnego wyposażenia astronomicznego z XVIII w. zachowała się specjalna rynna w podłodze, z wytyczoną w niej linią południka 17°2’5’’ (meridianą).