Wielka Nieszawka

Wielka Nieszawka
Herb Wielkiej Nieszawki
Państwo	Polska
Województwo	kujawsko-pomorskie
Powiat	toruński
Gmina	Wielka Nieszawka
Liczba ludności (2005)	460
Strefa numeracyjna	(+48) 56
Kod pocztowy	87-165
Tablice rejestracyjne	CTR
SIMC	0850543
Położenie na mapie Polski Wielka Nieszawka
52°59′48″N 18°30′28″E

Wielka Nieszawka – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Wielka Nieszawka, przy trasie drogi wojewódzkiej nr 273.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Wielka Nieszawka.

Historia

W 1230 roku przybyła tutaj grupa rycerzy krzyżackich. W krótkim czasie w Nieszawie powstała drewniano-ziemna warownia, od II poł. XIII wieku – murowana. Do dziś nad Wisłą znajdują się ruiny jednego z najstarszych zamków krzyżackich. W XVI-XVII wieku I Rzeczpospolita była oazą tolerancji i demokratycznych zasad rządzenia w Europie. Liczne grupy wyznaniowe, w tym protestanci holenderscy, przybywali do Polski, gdzie zaznawali swobody i wolności religijnej. Przybyszom pozwalano zasiedlać podmokłe połacie łąk, wzdłuż nieregulowanych cieków wodnych. Duża fala migracji nastąpiła m.in. do podtoruńskiej Małej Nieszawki, gdzie na podmokłych terenach zostawili liczne ślady swej pracy. Cały teren zalewowy został przez przybyszów pocięty dziesiątkami kanałów, spełniających swoją rolę od 300 lat. Dziś służy współczesnym osiedlom. Spotkać też można drewniane domy pomennonickie, drewniany zbór mennonicki z 1890 roku oraz cmentarz mennonitów z XVIII/XIX wieku.

Zabytki

• kościół drewniany pomennonicki z 1890 roku
• drewniane chaty
• cmentarz pomennonicki
• ruiny zamku krzyżackiego z XIII wieku
• pozostałością emigracji z zachodniej Europy do Polski jest używane do dziś w nazewnictwo, np. "niziny olęderskie" – zalewowe pola nadwiślańskie, zagospodarowane kiedyś przez osadników z Fryzji.