Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Wieniawa | |
 |
|
| Alternatywne nazwy | Bawoł, Pernsten, Pierstynia, Pierścina, Żubrza Głowa |
| Pierwsza wzmianka | 1382 (pieczęć) 1398 (zapiska) |
| Herbowni |
Razem 148 nazwiska
|
| Miasta | Leszno |
| Gminy | Przygodzice |
Wieniawa (Bawoł, Pernsten, Pierstynia, Pierścina, Żubrza Głowa) – herb szlachecki pochodzenia morawskiego, pochodzący z XI w. Najstarsza znana pieczęć z tym herbem pochodzi z 1382 roku.
Spis treści |
W polu złotym żubrza głowa czarna z kołem złotym w nozdrzach. W klejnocie pół ukoronowanego lwa złotego z mieczem w prawej łapie.
Labry: czarne podbite złotem.
Zawołanie: Pernsten, Pernstyn.
Protoplasta herbu Pomian.
Według Kacpra Niesieckiego w innych odmianach herbu głowa żubra nie posiada złotego pierścienia (cyrkułu) w nozdrzach, czasami także klejnot stanowią trzy pióra strusie, albo półtora krzyża, albo samo godło[1].
Z herbem tym związana jest legenda o rycerzu imieniem Lastek. Będąc na polowaniu z księciem morawskim, Lastek własnoręcznie schwytał żubra, łapiąc go za rogi. Następnie włożył mu w nozdrza pierścień z dębowej gałęzi i przyprowadził księciu. Gdy na chwilę oddał żubra innemu rycerzowi, zwierzę wyrwało się, a Lastek zmuszony był mieczem odciąć żubrowi głowę. Za ten bohaterski czyn Lastek otrzymał ziemię i herb.
Albinowicz, Bambelski, Bedelański, Bedleński, Bedliński, Będzieński, Białozor, Blandowski, Bobbe, Bodzęta[3], Bogatko, Bognar, Bognarewicz, Bognarowicz, Bożkowski, Brodnicki, Brodzikowski, Bronisz, Bronowski, Bossuta[3], Chabielski, Chadziewicz, Cherubin, Chmielewski, Ciświcki, Czermiński, Czernikowski, Denkowski, Denowski, Długosz, Długoszewski, Długoszowski, Dynowski, Dziekanowski[3], Dzierzkowicz, Dzierżkowicz, Elgot, Elgot, Frąckiewicz, Gliczmer, Gogolthil, Gołuchowski[3], Gosławski[3], Gozdzielski, Gozdziewski, Gozdzikowski, Grabowski[3], Hadziewicz, Hordziejewicz, Hordziewicz[3], Hulewicz, Janusz, Janwicz, Jundził, Jundziłł, Kalita, Karniński, Kawęczyński, Klimaszewski, Klityński, Kłodnicki, Kolbus, Kołaczkowski[3], Kopsowicz, Koruna, Kosowicz, Kossowicz, Kossowski[3], Kozienicki, Kozinicki, Lenartowski, Leszczyński, Leśkiewicz, Lgocki, Libiszewski, Libiszowski, Linck, Lingk, Linke, Lubatyński, Lubieszowski, Lubiński, Lubiszewski, Lubiszowski, Łastek, Łubiński, Makacewicz, Malcherowicz, Mankszyc, Manowski[3], Markłowski, Marszałkowski, Mężyk, Miąciński, Miączyński, Michałkowski[3], Narecki, Narewicz, Narewski, Narkiewicz, Nieprowski, Obichowski, Obiedłow, Passowicz, Pella, Pełka[3], Persztein, Pohl[3], Połujan, Puchała[3], Rawdowicz, Rostkowski, Ryłło, Ryło, Sacrarius[3], Sanczalski, Skrzetuski[3], Slaboševičius, Słabosz[3], Soczołowski, Spargalth, Sprzednicki, Srzednicki[4], Strzębosz[3], Szczepanowski[3], Szymonkowski, Śleński, Ślesiński[3], Śleszyński, Torosowicz, Toroszowicz, Trzyrski, Turosowicz, Turoszowicz, Twardawa, Twardowa, Wayski, Węgierski, Wieniawski, Wierzbnowski, Witoszyński, Woyski[3], Woysławski[3], Zadorski, Zawadziński, Zebrowski, Zembrowski, Zubrzycki, Żebrowski
Z rodzin tego herbu największe znaczenie mieli: Broniszowie, Długoszowie, Leszczyńscy, Zubrzyccy, a na Litwie Białozorowie i Jundziłłowie.
Lista sporządzona została na postawie wiarygodnych źródeł, zwłaszcza klasycznych i współczesnych herbarzy. Należy jednak zwrócić uwagę na częste zjawisko przypisywania rodom szlacheckim niewłaściwych herbów, szczególnie nasilone w czasie legitymacji szlachectwa przed zaborczymi heroldiami, co zostało następnie utrwalone w wydawanych kolejno herbarzach. Identyczność nazwiska nie musi oznaczać przynależności do danego rodu herbowego. Przynależność taką mogą bezspornie ustalić wyłącznie badania genealogiczne.
|
|
 |
|
|
|
|
|||||||||||||||||||||||
