Wierzba płacząca

Wierzba płacząca (Salix alba L. 'Tristis') – kultywar wierzby białej, drzewa z rodziny wierzbowatych. Pochodzi z Europy. W Polsce jest uprawiany.

Spis treści

Pokrój: Dorasta do 24 m wysokości. Rozłożysta korona ze zwisającymi, długimi, cienkimi, giętkimi i żółtymi gałęziami. W sprzyjających warunkach pojedyncze pędy mogą osiągać 6 m długości^[2].
Kora: Kora ma jasno szaro-brązową barwę. Jest spękana^[2].
Pędy: Pędy mają zieloną barwę, lecz później w pełnym nasłonecznieniu zmieniają kolor na szaro-złocisty^[2].
Liście: Węższe niż u wierzby białej, gęsto, drobno piłkowane, długie wąskolancetowate, na końcu zaostrzone. Początkowo owłosione, lecz szybko stają się nagie^[2]. Od spodu mają niebieskoszarą barwę^[2].
Kwiaty: Przeważają kwiaty męskie^[2], co w czasie kwitnienia dodaje drzewu żółtego koloru. Kwiat żeński składa się z gruczołu miodnikowego i jednego słupka, a kwiat męski z dwóch gruczołów miodnikowych i dwóch pręcików.

Według niektórych botaników jest mieszańcem S. alba subsp. vitellina z S. babylonica i oznaczana jest jako S. ×chrysocoma Dode^[3].

Roślina ozdobna: nadaje się do nasadzeń nadwodnych, nieodpowiednia jest na suche gleby. Szczególnie ozdobna jest zimą i wczesną wiosną. Rozmnaża się bardzo łatwo przez sadzonki pędowe.

↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-10].
↑ ^2,0 ^2,1 ^2,2 ^2,3 ^2,4 ^2,5 Johnson O., More D.: Drzewa. Warszawa: Multico, 2009, s. 168. ISBN 978-83-7073-643-9.
↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.