Wiesław Władysław Kaczmarek (ur. 1 stycznia 1958 we Wrocławiu) – polski polityk, poseł na Sejm w latach 1989–2005 (X, I, II, III i IV kadencji), minister w kilku rządach.
Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Lubinie, następnie w 1981 studia na Wydziale Mechaniki Precyzyjnej Politechniki Warszawskiej. Po studiach został słuchaczem studium doktoranckiego, od 1985 był asystentem, a później starszym asystentem w Instytucie Mechaniki Technicznej tej uczelni.
Od 1985 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1989 uzyskał mandat posła na Sejm kontraktowy z ramienia PZPR. Następnie w 1991, 1993, 1997 i 2001 był wybierany z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej (do Sejmu IV kadencji kandydował z okręgu podwarszawskiego). Pełnił funkcję dyrektora warszawskiego oddziału Pierwszego Banku Komercyjnego w Lublinie. W 2004 przeszedł do Socjaldemokracji Polskiej[1], został jednak wkrótce zawieszony w prawach członka SdPl[2] w związku ze "sprawą Osocza" i "aferą Orlenu". Pod koniec kadencji był posłem niezrzeszonym. W 2005 nie ubiegał się o reelekcję.
Pełnił funkcję ministra przekształceń własnościowych od 26 października 1993 do 30 września 1996, następnie po tzw. "reformie centrum" został ministrem gospodarki w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza (zajmował to stanowisko od 4 lutego do 31 października 1997). Był także ministrem skarbu państwa w rządzie Leszka Millera od 19 października 2001 do 7 stycznia 2003.
2 kwietnia 2004 w wywiadzie dla "Gazety Wyborczej" stwierdził, że rzeczywistym celem zatrzymania szefa PKN Orlen Andrzeja Modrzejewskiego przez UOP, była chęć jego odwołania i zablokowania kontraktu na dostawy ropy[3], w tym celu powołano sejmową komisję śledczą do zbadania tzw. "afery Orlenu".
Po 2005 zajął się działalnością biznesową. W październiku 2006 przed Sądem Okręgowym Warszawa-Praga rozpoczął się proces karny byłego ministra, oskarżonego o wydanie w 1997 nierzetelnej opinii przesądzającej o udzieleniu spółce LFO poręczenia ze strony Skarbu Państwa, pomimo braku przesłanek dla takiej gwarancji. Wiesław Kaczmarek nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. W kwietniu 2009 sąd I instancji go uniewinnił[4], jednak w grudniu tego samego roku Sąd Apelacyjny w Warszawie uchylił zaskarżony przez prokuratora wyrok do ponownego rozpoznania[5].
28 marca 2009 został wybrany, po raz trzeci, na Prezesa Polskiego Związku Żeglarskiego. Należy do Polskiego Związku Łowieckiego.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
