Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Wiesław Ociepka | |
| Data i miejsce urodzenia | 16 lutego 1922 Sosnowiec |
| Data i miejsce śmierci | 28 lutego 1973 pod Szczecinem |
| Minister spraw wewnętrznych | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 22 grudnia 1971 do 28 lutego 1973 |
| Poprzednik | Franciszek Szlachcic |
| Następca | Stanisław Kowalczyk |
Wiesław Ociepka (ur. 16 lutego 1922 w Sosnowcu, zm. 28 lutego 1973 pod Szczecinem) – polski polityk, działacz partyjny i sportowy, minister spraw wewnętrznych w latach 1971–1973.
Ukończył dwuletnią szkołę partyjną (1953–1955) oraz studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim[1].
W czasie II wojny światowej został wywieziony do obozu pracy przymusowej, skąd zbiegł[1]. Od 1945 należał do PPR, a następnie do PZPR. W latach 1945–1948 był etatowym pracownikiem Związku Walki Młodych na szczeblu wojewódzkim i centralnym, zaś w 1950 zasiadał we władzach Związku Młodzieży Polskiej[1].
W 1955 był starszym instruktorem w Wydziale Organizacyjnym KC PZPR, a następnie, do 1960, sekretarzem organizacyjnym KW PZPR w Szczecinie. W kolejnych latach pracował w Wydziale Administracyjnym KC PZPR, gdzie pełnił funkcje zastępcy kierownika (1960–1971) i kierownika (1971). W 1964 został zastępcą członka Komitetu Centralnego.
Od 22 grudnia 1971 był ministrem spraw wewnętrznych w rządach Piotra Jaroszewicza. W grudniu 1971 został również członkiem KC.
Od marca 1972 był posłem na Sejm PRL VI kadencji.
W lutym 1973 pod Szczecinem, z powodu oblodzenia, rozbił się polski wojskowy samolot transportowy An-24. Leciały nim delegacje rządowe PRL i CSRS. Najwyższym rangą spośród 17 ofiar katastrofy był Wiesław Ociepka.
W latach 1960-1965 był wiceprezesem, a od 1965 do 1972 prezesem PZPN.
|
|||||
|
||||||||||
|
|||||||
